zondag 24 maart 2013

Misbaksel!

Wat doe je als je sinds maandag op een streng, lekker, doch streng dieet zit, maar je wel de morele verplichting voelt om ook deze zondag met een nieuwe zoete verleiding op de proppen te komen?
Lijden.
Met een grote ‘L’.
Serieus.
Natuurlijk heb ik geprobeerd om mezelf voor de gek te houden. Dit werd een halfslachtige poging tot het maken van paashaasbroodjes. Redelijk gezond en dus totaal geen verleiding voor mij om er eentje te proeven.

Het moge geen verrassing zijn dat deze dan ook armzalig mislukt zijn. De smaak schijnt overigens prima geweest te zijn. Maar de paashaasjes leken eerder op een nucleair experiment van Tsjernobyl.

Over naar plan B.
Chocolade.
*zucht*
*Zwijmel*
Oh sorry, ik droomde even weg.

Chocolate chip walnut cookies.
Deze koekjes schijnen in Amerika ook wel bekend te staan onder de naam “quarterpounder”., refererend naar de grootte van 1 koek.
De naam alleen al prikkelde mijn nieuwsgierigheid. De foto’s zagen er veelbelovend uit, het recept daarentegen wat twijfelachtig w.b. de hoeveelheden. Maar hé, let’s give it a go!
De voorbereidingen gingen voortvarend, ze zagen er mooi uit voor ze de oven in gingen.

20 minuten later waren de 12 bollen gemuteerd tot 1 –mooie- honing-raatkoek.
Na wat gevloek en getier waren zowel ik als de koek afgekoeld en klaar voor de smaaktest. Eerlijk is eerlijk, deze stelde zeker niet teleur. Ze zijn heeeeerlijk! Stevig, bijna als een scone, maar smaakvol als een originele chocolate chip koekje.

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
In sommige omstandigheden schijn je als vrouw beter niet te willen kunnen koken of bakken.
Zo schijnt erwtensoep zuur te worden  en gehaktballen te mislukken als de vlag uithangt( voor mannen: als de vrouw ongesteld is).
Onzin?
Misschien.
Maar gezien mijn bakervaringen van deze week kan ik er wellicht een bakerpraat aan toevoegen. Als een vrouw op dieet is kan je haar beter uit de keuken verbannen. Laat haar geen nieuwe recepten proberen, maar wacht geduldig tot de dieetmanie weer is overgewaaid. Ja, ik hoor je al denken, dat kan even duren, afhankelijk van het streefgewicht.
Voor mij: ik spreek jullie weer over 3 maanden…

Fijne zondag.

 

Levain Bakery Copycat Chocolate Chip Walnut Cookies*
12 stuks


Ingrediënten
225 gram koude blokjes roomboter
150 gram fijne tafelsuiker
150 gram bruine suiker
2 eieren
450 gram bloem
¾ theelepel zout
¾ theelepel bakpoeder
¼ theelepel baking soda  
200 gram pure chocolade, grof gehakt
100 gram grof gehakte walnoten, geroosterd

Verwarm de oven voor op 175 °C.
Doe de boter en de beide suikers in de mengkom en klop tot het licht en luchtig geklopt is. Voeg de eieren 1 voor 1 toe en mix totdat deze goed zijn opgenomen, schraap langs de randen voor niet opgenomen ingrediënten.
Voeg de bloem, zout, baking soda en bakpoeder toe en mix tot het goed is opgenomen, maar niet te lang. Meng met een houten lepel de chocolade en noten erdoor.
Leg het deeg op een schoon werkblad en kneed het deeg met de hand nog even goed door zodat alles goed verdeeld is. Het deeg is te stug om dit met de mixer te doen.
Verdeel het deeg in 12 gelijke porties (dit doe ik bij voorkeur met behulp van de weegschaal, dan weet je zeker je straks even grote koeken hebt).
Leg ze op de met bakpapier beklede bakplaat en bak ze af in 15-20 minuten. Kijk hierbij goed naar je eigen oven. Als ze lichtbruin zijn kunnen ze uit de oven afkoelen op een rooster.

Geniet!

Een Jillicious twist van dit recept

*Levain Bakery is een zeer bekende bakkerij in Amerika.








zaterdag 23 maart 2013

Like & Share win Paasactie


De Lente lijkt nog even op zich te wachten, maar bij mij zijn de lentekriebels toch echt al in alle hevigheid aanwezigheid.
En dat betekent ook dat er een lichte vorm van opruimwoede opborrelde. In deze hoedanigheid voelde ik dan ook een ‘Give Away’ opkomen.
Wat is de prijs?
Maak je paasbrunch nog feestelijker met de High Tea cupcakestandaard, gebaksbordjes en servetten van Talking Tables met een Jillicious waarde van €11,-.
Wat moet je daarvoor doen?
Like & Share mijn blog jilliciousgoods.blogspot.com (zie rechtsboven) en laat onder deze post een reactie achter waarom jij vindt dat je deze prijs verdient!
Inzendingen tot zondag 20:00u dingen mee!

Doen!
Fijn weekend!

Jill



zondag 17 maart 2013

Vroeger Was Alles Beter

Vroeger speelde je Annemaria Koekoek of buskruit. Of nog beter: ging je belletje lellen.
Toen ik wat ouder werd en de technologie een vlucht nam gingen we ’s avonds met de afstandsbediening langs de huizen om stiekem het geluid van de tv harder te zetten. Hilarisch was het om de verwarring op de gezichten te zien.
Vroeger speelde je buiten, liever nog dan op een 25cm “groot” zwart wit(!) beeldscherm naar een tenniswedstrijd te kijken.
Vroeger vertelde je je moeder waar je heen ging en vertrouwde zij je blindelings(…) dat je daar ook daadwerkelijk was en ook op het afgesproken tijdstip weer thuis zou zijn.
Ja, toen. Toen was alles beter.
Zonder spelcomputers, flatscreens of mobiele telefoons. De wereld was overzichtelijk.
Maar nu.
Zoon en dochter maken ruzie over wie er nu op de iPad mag. Kijken als zombies naar het té grote beeldscherm waarbij ze steeds hun hoofd moeten bijdraaien om de tennisbal te kunnen volgen. Vraagt mijn zoon of ik “effe een foto van hem wil maken met mijn iPhone zodat ik deze kan appen naar zijn vader.”
Waar is de onschuld gebleven?
*zucht*
De spelcomputer heb ik echter nog lang weten te weren uit ons huis. Uit angst dat onze kinderen anders nooit meer buiten zouden spelen “zoals ik vroeger deed”.
Tot afgelopen vrijdag.
Beide kinderen zaten op een verjaardag heel leuk –nee, echt- te spelen op een Nintendo DS. Ik kon er op dat moment zelfs een dusdanige draai aan geven dat het wellicht toch de moeite waard zou zijn om eventueel eens een keer ergens te gaan kijken of wij eventueel eens een keer misschien ook zoiets zouden moeten aanschaffen.
Eventueel.
Dergelijke gedachtes kan je beter niet hardop uitspreken.
Zo kon het namelijk zijn dat Arjan nu de trotse eigenaar van een “DS” is.
Sorry, ik bedoel was.
Het geluk was namelijk van zeer korte duur.
Zaterdagochtend om 06:00u stond zoonlief aan de rand van het bed: “Goede morgen lieve mama (alarmbellen hadden nu aan alle kanten af moeten gaan, maar het tijdstip werkte in mijn nadeel), echt leuk, zo’n DS.

Mag ik er zo op spelen?”

Resultaat: de DS heeft Arjan mee naar zijn werk genomen (lees: verstopt bovenop de kast) en zoonlief vraagt om de haverklap of papa toch echt niet hoeft te werken vandaag. Met als klap op de vuurpijl ook nog een nieuw liedje die hij elk half uur zingt: DS is zooooo leuk.

Vroeger, vroeger was alles beter.

 
Dat ik zelf nogal verslavingsgevoelig ben aangelegd wat betreft computerspelletjes en dat het dus grotendeels zelfbehoud is(geweest), laat ik liever buiten deze discussie. Evenmin wil ik dieper gaan op het feit dat al die gadgets grotendeels door onszelf zijn aangeschaft en wij wellicht zelf de aanstichters zijn van “dit grote kwaad”. Dit alles zou namelijk geheel afbreuk doen aan het punt dat ik probeer te maken.

Fijne zondag.
 
 
 
 


After Eight fudge Brownies
20 stuks
 
Ingrediënten
Brownie
125 gram roomboter
125 gram pure chocolade
250 gram fijne tafelsuiker
1 vanillestokje
2 eieren
100 gram bloem
Snuf zout
 
pepermuntlaag
50 gram roomboter
115 gram poedersuiker
1 a 2 eetlepel slagroom of melk
½ theelepel pepermunt extract of ¼ theelepel crème de menthte en ¼ theelepel pepermunt.
1 a 2 druppels groene kleurstof (avocado groen o.i.d.)
 
Chocolade glazuur
100 gram pure chocolade
20 gram roomboter
1 pak After eight in stukjes gehakt
 
Verwarm de oven voor op 170°C.
Bekleed een vierkant bakblik (20cm) met bakpapier.
 
Brownie
Smelt de boter en de chocolade au bain marie of in de magnetron. Als het gesmolten is voeg dan de suiker en vanille toe. Klop vervolgens met een garde de eieren 1 voor 1 door het mengsel.
Roer de bloem en zout erdoor tot een glad en glanzend beslag en schenk het in het bakblik.
Bak in 25-30 minuten of tot het ietwat loskomt van de randen. Een satéprikker moet er haast schoon uitkomen. Haal uit de oven en laat het op een rooster helemaal afkoelen.
Pepermuntlaag
Klop alle ingrediënten met een mixer tot een gladde massa. Voeg voorzichtig de kleurstof toe. Het moet mintgroen zijn, niet gifgroen.
Als het glazuur nog te dik is, voeg dan nog wat slagroom toe, maar niet maak het niet te vloeibaar, het moet smeerboterdikte zijn. Verdeel gelijkmatig over de brownie laag en zet het circa 15 minuten in de koelkast om op te stijven.
Chocoladeglazuur
Smelt de chocolade en boter en verdeel over de pepermuntlaag. Hak de After Eight in kleine, doch herkenbare, stukjes en strooi over de chocolade. Zet wederom in de koelkast om op te stijven.  voor 30 minuten of als stevig.
Snijd in vierkante stukken.
 
Geniet!








Een Jillicious twist van dit recept.



dinsdag 12 maart 2013

Op de Proppen

Afgelopen zaterdag heb ik een workshop Foodphotography gevolgd.
Wat is dat toch met die verEngelsing van de Nederlandse taal? Alhoewel voedselfotografie inderdaad toch een stuk minder aantrekkelijk klinkt. Alsof je een photoshoot (Engels) hebt voor de vee industrie.
De foto’s die je nu op mijn blog ziet, zijn allemaal gemaakt met mijn lieftallige iPhone en vervolgens bewerkt met Instagram. Toch zonde als je bedenkt dat er een mooie digitale spiegelreflex camera wezenloos in een hoekje van de woonkamer staat te wachten totdat ik hem weer in mijn armen zal nemen. Lucky him (heb je weer dat Engels) was dit dus zaterdag.
Naast dat ik er veel handige technische tips en trucs aan heb overgehouden, ben ik ook tot de prettige conclusie gekomen dat ik meer rekwisieten a.k.a. props (…Engels…) nodig heb. En nodig als in “””Nodig”””. Maar van deze toevoeging hoeft Arjan natuurlijk niks af te weten…
Ik bedoel, niet dat ik weinig heb, maar genoeg is ook weer zo’n groot woord. Net als sommigen nooit “genoeg”  handtassen, schoenen, tatoeages, helikopters of geld hebben…ja, ieder zijn ding. Dus veroordeel mij niet dat ik meer props “nodig” heb.
Dus.
En nee hoor ik ben mijn eigen straatje écht niet aan het schoon vegen over de rug van anderen!

Natuurlijk kan een goed statief en een macrolens ook handig zijn, maar laat ik vooral klein (lees: betaalbaar) beginnen.
Deze workshopladies (…ik zie een English patroon ontstaan…) hadden een walhalla aan bestek, servies, stofjes, ditjes, datjes, zusjes en zoo(i)tjes. En waarschijnlijk was dit nog maar een top van die welbekende ijsberg wat ze beschikbaar stelden.
Ik werd er blij van.
“Jill was blij.”
Gedurende de workshop-dag vorderde, borrelden recepten naar boven, composities kregen vorm en props moesten gekocht worden.
Daarom wil ik van deze gelegenheid gebruik maken en een oproep doen.

Wie o wie heeft er brocant/rustique bestek, servies, stofjes, ditjes, datjes, zusjes en zoo(i)tjes over en wil dat beschikbaar stellen aan een goed doel ofwel aan mij voor foodphotography?

Fijne zondag!

 

Brownie in een kop

Een makkelijker en sneller recept dan deze zal ik niet snel meer vinden.
Ideaal voor alst minute bezoek die je toch iets lekkers wilt voorschotelen of voor jezelf, gewoon omdat het kan.

Ingrediënten
4 eetlepels bloem
4 eetlepels suiker
3 eetlepels cacao
¼ theelepel bakpoeder
Een snuf zout
1 losgeklopt ei
3 eetlepels melk
1 eetlepel plantaardige olie

Meng alle ingrediënten in een grote koffiekop tot je een lekker papje hebt.
Zet in de magnetron en stel in op 1(!) minuut. Als het nog té vloeibaar is, doe dan nog 30 seconden in de magnetron. Dit is afhankelijk van het vermogen van je eigen magnetron. Doe het in ieder geval niet te lang, want dan zal het cakeje rubberig aanvoelen en wat je wilt is een nog ietwat vloeibare binnenkant.


resultaat workshop

Geniet!

zondag 3 maart 2013

De Leugen Regeert

Mijn kleine man wordt groot. Deze week is zijn eerste melktand eruit gevallen (met dank aan de overheerlijke Vietnamese loempia).
En zoals een goede ouder betaamt, moest ik flink in de buidel tasten en…liegen, keihard liegen.
“Als je je tand op een schoteltje naast je bed legt, dan komt vannacht de Tandenfee langs en vervangt deze voor een x bedrag*.”
Met een schamel lachje kijk ik hem vertwijfelt aan, zou hij erin trappen? Zou hij erin trappen net zoals ik hem elk jaar voorlieg over Sinterklaas, de Kerstman, de paashaas en mijn leeftijd?
Gaat mij dit niet de rest van zijn volwassen leven achtervolgen als zijnde een onbetrouwbare ouder wie niet in staat is om de waarheid en niets anders dan de waarheid aan haar bloedeigen kinderen te vertellen?!
Als een last drukt deze wetenschap zwaar op mijn schouders.
Neem ik het allemaal niet iets te serieus hoor ik je denken, waarschijnlijk wel. Maar dat ben ik, niet in staat tot relativeren als het gaat over dergelijke wezenlijke thema’s.

Ik kan mij nog als de dag van gisteren herinneren dat ik te horen kreeg dat die man met de baard niet echt bestond. Mijn wereld stortte in, boos dat ik was.
Nu ik er zo over nadenk, ik was niet zo zeer boos, omdat ik was voorgelogen over het bestaan van de beste man. Nee ik was meer boos uit angst voor wat er verder zou komen. Of beter gezegd, voor wat niet meer zou komen. Geen cadeaus meer voor mij met sinterklaas en kerst. Geen paaseieren meer zoeken die de domme paashaas had verloren onderweg. Ik moest mijn kiezen nog wisselen, betekende dat nu ook dat ik geen geld meer zou vinden onder mijn kussen?
Als een klein kind (…) heb ik lang zitten mokken, en mij uiteindelijk moeten overgeven aan het proces van volwassen worden.
En nu, zoveel jaar later, doe ik toch precies hetzelfde als mijn moeder, en als haar moeder bij haar en zo verder. En zo –moge ik ooit oma worden- zullen mijn kleinkinderen hetzelfde moeten ondergaan en hun kinderen, en, en, en…
En zo zorgen we er met zijn allen voor dat de basis van onze kindertijd bestaat uit niet meer dan één grote leugen.  Zelfs André Hazes heeft er hits mee gescoord. En wij brallen wel mee, met een traan in onze linker ooghoek: Je loog tegen mij alsof ik een kind was…

Maar voor nu;  mijn is zoon zo blij als een kind(…) dat hij van de “Tandenfee” geld heeft gekregen en hij kan niet wachten tot er nog meer tanden zullen uitvallen. Dagelijks wordt zijn gebit onderworpen aan een zorgvuldige inspectie waarbij geen gaatje over het hoofd wordt gezien.

Zou er eigenlijk ook een Tandenfee bestaan voor bejaarden? Ik zie mogelijkheden voor mijn pensioen!
 
Fijne zondag!

*Leuk detail: Arjan (vader & geliefde) had €2,- gezegd, dus hij vond dat hij deze “belofte” moest nakomen. Resultaat: €1 en 2x €0,50 op het schoteltje. De volgende ochtend was zoonlief helemaal blij verrast dat er niet 1, maar 3(!) muntjes op het schoteltje lagen.
 
 

 

 

Speciaal voor deze bijzondere gelegenheid, heb ik een tanden brekend lekker recept gekozen.
 

Notentaart

Ingrediënten
Bodem
75 gram roomboter
3 eieren
130 gram fijne tafelsuiker
1 vanillestokje
50 ml melk
150 gram bloem
snuf zout

Topping
100 gram roomboter
50 gram suiker
160 gram honing
25 ml slagroom
200 gram luxe notenmelange, grof gehakt
½ tl kaneel
rasp van een ½ limoen

Springvorm 24/26cm


Bereiding
Verwarm de oven voor op 200˚C.
Smelt voor de bodem de boter en laat dit afkoelen.
Klop de eieren met de suiker en de vanille schuimig. Schenk de boter bij het eimengsel. Voeg de melk en de bloem toe en schep alles goed door elkaar.
Giet het mengsel in de bakvorm en bak deze 12 min. in het midden van de oven. Haal de bakvorm uit de oven.


Smelt voor de topping de roomboter.
Doe de overige ingrediënten in een aparte kom en giet hier de gesmolten boter overheen. Meng het goed door elkaar met een pollepel en schenk het over de taartbodem.
Zet de taart nog 10 minuten in de oven en laat de koek daarna goed afkoelen voor je het uit de springvorm haalt.

 
Geniet!

 
De Rolls Royce onder de taartplateaus.
Kado gekregen voor mijn 23e verjaardag


Bron: het recept heeft uiteraard een Jillicious twist gekregen, maar het originele recept valt hier te vinden.