zondag 27 januari 2013

We Worden Oud

We worden oud.
Deze week werd dat maar weer pijnlijk zichtbaar. Tot een paar maanden geleden loonde het nog best de moeite om ofwel mijn 10 grijze haren te negeren ofwel eruit te trekken.
Vroeger kon ik geld verdienen aan de grijze haren van mijn vader, 10 cent per getrokken grijze haar. Op een gegeven moment kwamen we echter op een punt dat het voor hem best wel een duur (en pijnlijk) grapje ging worden en deze lucratieve bezigheid voor mijn broer en ik ophield te bestaan. Zaterdagochtend had ik zo’n zelfde soort ervaring. In een onbewaakt ogenblik hebben mijn hoofdharen een gezamenlijke pact gesloten en waren in grote getale getransformeerd naar grijs. De smoes dat ze in een identiteitscrisis waren beland ging hier niet meer op. Au.


We worden oud.
Deze week was mijn broer jarig. En alhoewel ik hem altijd als mijn grote broer zal beschouwen. Daar had ik dan wel het beeld van een 19 jarige, langharige puber bij voor ogen. Toen ik echter terug in de realtiteit kwam, bleek dat hij 38 was geworden! En niet alleen dat, hij is happily married, heeft een koophuis en een “ambtenaren-baan”. Kortom alles wat we niet bedacht hadden toen we jong(er) waren, maar waar we nu eigenlijk wel heel erg tevreden mee zijn.

We worden oud.
Vrijdag had ik een personeelsfeest bij Gooiland in Hilversum. Pijnpunt 1: geen van mijn collega’s kende Gooiland toen je er nog fout kon stappen.
Ik stond voor mijn kast op zoek naar chique kleding. Pijnpunt 2: ik had alleen maar kidsproof kleding; makkelijk, snel & comfortabel.
Gelukkig had ik nog wel hakschoenen. Pijnpunt 3: AU AU AU AU! Na 2 jaar gympies dragen, is 2 uur op hakken killing.
De volgende dag stonden de kinderen om 06:45u “zingend” aan het bed. Pijnpunt 4: fris opstaan na een avondje stappen behoort tot een ver verleden.

We worden oud.
Ik kan niet meer gaan zitten of opstaan zonder een *kreun* of een *steun*.
De vouwen blijven na het slapen iets te lang langer in mijn gezicht gedrukt.
Ik hoor mijn moeder praten als ik tegen mijn kinderen zeg: “Het is hier geen hotel” of “kinderen in Afrika zouden er blij mee zijn” of “NIET RENNEN”!
Ik reken nog steeds terug naar de Gulden.
Ik word met ‘U’ aangesproken door pubers, terwijl ik denk dat we maar een paar jaar verschillen. En als ze dat niet doen, denk ik: waar is het respect van de jeugd van tegenwoordig?
Het is onomkeerbaar.
We worden oud.

Fijne zondag!


 

Homemade Reese’sPeanut Butter Cups

Ingrediënten
225 gram pure chocolade
225 gram melkchocolade
115 gram pindakaas  
30 gram roomboter
50 gram suikerbakkerspoeder/poedersuiker

Mini cupcake cases

Zet het cupcakeblik met cases klaar.
Smelt de helft van beide chocolade au bain-marie of in de magnetron (zie ook:Je Bent Zelf een Taartdoos!).


Bedek de bodem van elke case met chocolade. Gebruik hiervoor een kleine ijsschep of 2 eetlepels. Egaliseer de chocolade door voorzichtig met het bakblik op het aanrecht te slaan. Zet het blik 15 minuten in de vriezer om op te stijven
Maak ondertussen de pindakaasvulling. Mix de boter, pindakaas en suikerbakkerspoeder met de (handmixer) tot een luchtig mengsel. Ik heb gekozen voor pindakaas met nootjes voor de bite, maar doe wat je zelf het lekkerst vindt!
Haal het bakblik uit de vriezer en vul de cups met een lepel van het pindakaasmengsel, zodanig dat de chocolade net bedekt is. Smeer het voorzichtig glad.  Zet het 15 minuten in de vriezer. Eventuele oneffenheden kan je dan met een vingertop nog glad drukken.
Smelt nu de andere helft van de chocolades. Haal het bakblik uit de vriezer. Let op: als je het pindakaasmengsel nu bedekt met de chocolade, sla er per gevulde cup meteen mee op het aanrecht, want door de kou van het pindakaasmengsel zal de chocolade snel opstijven. Zet nu wederom in de vriezer.
Serveer op kamertemperatuur.

Ook lekker: je kan nog zoute pinda’s fijn hakken en voordat je het blik na de laatste laag in de vriezer zet er voorzichtig pinda’s overheen strooien.
 
 Geniet!










zondag 20 januari 2013

Inspiratie is Overal

Ik.Ben.Zielig Ziek.
Met het naderende einde van mijn werkweek, voelde ik de spierpijn langzaam aan opkomen. Van sporten kon het niet zijn, dus ik vreesde het ergste. 2 uur later werd mijn angst realiteit; ook ik werd getroffen door hetgriepvirus. Ik had alle symptomen in huis om mijzelf vreselijk zielig te vinden; loopneus, voorhoofdholte ontsteking, warm-koud-warm-koud-warm-koud, een overgevoelig huidje en BFF met de toilet.
Kortom feest, voor mij en mijn gezin.
Maar dat recepten op de meest rare momenten hun opwachting kunnen maken, bleek ook deze keer weer. Stomend in mijn mentholbadje, rook en zag ik het opeens allemaal helder: Munt!
Beter gezegd, chocolade en munt. Nog beter gezegd:chocolate mint crackle cookies. Heerlijk, maar eerlijk is eerlijk, je moet er wel van houden. Als ‘After Eight’ je ding is, dan zweer je bij deze koekjes.

Wat ik met bovenstaand wil duidelijk maken is dat Bak-inspiratieoveral is.
Op zich lijkt dat leuk, maar het is niet af te sluiten,het dringt zich op als een hongerige hyena rondom een antilope die bijna zijn laatste adem uitblaast.
Hoe dat eruit ziet in de praktijk?

Ik loop in de bouwmarkt en zie op de verfafdeling die lange wand met al die kleurenstaaltjes
Ik zou kunnen denken: ”deze lente gaan we de kinderkamers een nieuw kleurtje geven.”
Nope,
Ik denk dan: “van die kleurenstaaltjes kan je geweldige desserttafel-kaartjes maken.”

Ik loop door het tuincentrum en zie een rechthoekige plantenbak.
Ik zou kunnen denken: ”mooi voor in de tuin langs de muur.”
Nope,
Ik denk dan: “opvullen met piepschuim en dan heb je een mooie cakepop-standaard.”

Ik loop door de IKEA en zie mooie stoffen.
Ik zou kunnen denken: “oh mooi voor in de slaapkamer.”
Nope,
Ik denk: “wow geweldig motief, dat kan ik mooi verwerken op een verjaardagstaart!

Ik loop door de supermarkt en zie al dat eten.
Ik zou kunnen denken: “aaaah lekker, eten!”
Jep,
Klopt als een bus….

Ja, ik hoor jullie al denken, vermoeiend. Dat klopt,dodelijk vermoeiend zelfs. Niet in de laatste plaats  voor mijn liefhebbende wederhelft die op dezemomenten mijn razernij moet aanhoren.

Gelukkig heeft hij de juiste modus gevonden: “ja schat,nee schat, echt waar schat, is goed schat.” En neemt vervolgens nog een slok van zijn koffie. Wat een schat hè?!

Waar raak jij door geïnspireerd?

Fijne zondag!
 
 

Chocolate mint crackle cookies
Genoeg voor circa 30 koekjes (afhankelijk van de grootte)

Ingrediënten
200 gr pure chocolade
50 gr boter
250 gr suiker
2 eieren
150 gr bloem
30 gr cacaopoeder
½ tl zout
1 tl bakpoeder
1tl vanille
10 gr muntblaadjes
100 gr poedersuiker

Verwarm de oven voor op 175°C.
Zeef de bloem, cacao, bakpoeder en de zout.
Doe de muntblaadjes en het suiker in de keukenmachine en hak totdat het eruit ziet als nat zand.
Mix de boter en 150gram suiker met de mixer. Voeg de muntsuiker toe en vervolgens de eieren.
Smelt de helft vande chocolade en hak de rest in kleine stukjes.
Kwart van de chocolade smelten. De rest hakken.
Voeg het bloemmengsel toe (bakpoeder, bloem, zout en cacao). Voeg dan de gehakte chocolade toe en meng het goed. Voeg tenslotte de gesmolten chocolade toe, meng kort en doe het in huishoudfolie, maak er een platte plak van en leg het circa 1 uur in de koelkast om op te stijven.
(Het is een tamelijk zacht deeg wat tijd nodig heeft om op te stijven zodat je het later makkelijker kan verwerken)
Snijd het deeg in gelijke blokjes en rol er balletjes van ter grootte van een Bonk (weet je nog vroeger, die grote knikkers).
Wentel ze door de poedersuiker en leg ze op de bakplaat, druk ze ietwat aan met een vlakke hand.
Zorg dat er voldoende afstand is tussen de balletjes i.v.m. uitlopen tijdens het bakken.
Zet de bakplaat in de oven en bak de koekjes af in 10-15 minuten.
Laat ze nog 5 minuten op de bakplaat liggen voordat je ze op een rek verder laat afkoelen.

Geniet!


















zondag 13 januari 2013

Je Bent Zelf Een Taartdoos!

Je kan er maar druk mee zijn.
Taartdozen.
Ja, inderdaad.
Taartdozen.
De afgelopen maand heb ik mij voornamelijk bezig gehouden om een mooie (wegwerp)taartdoos te vinden die past bij mijn huisstijl. Één waarin een ambachtelijke taart goed tot zijn rechtkomt en waarbij je als ontvanger het gevoel hebt een cadeau in handen te hebben.
Leuk? Ja.
Een beetje treurig? …ook.
Op mijn werk zou je daar waarschijnlijk een mooie diagnose aan overhouden, met bijbehorend behandelplan.
Maar het is gelukt, ik heb geweldige exemplaren gevonden en ik kan niet wachten om ze in gebruik te nemen.
Bij mij is de spreuk “wat ze in d’r kop heeft, heeft ze zeker niet in d’r…” dan ook meer dan passend te noemen.  Ik wil nu eenmaal een origineel product, van hoge kwaliteit, met een leuke prijs. En dat heeft tijd nodig, soms wat meer dan gezond is…

En zo vergaat het met veel zaken in mijn leven. Ik kan dagen, weken en soms zelfs maanden bezig zijn om een nieuwe aankoop  te doen. Daar moet dan alles voor wijken, ik ga ermee slapen en sta ermee op. Maar ook zoals zo veel andere zaken blijkt de weg er naartoe vaak leuker en “spannender” dan het daadwerkelijke bezit. Zo heb ik eindelijk na maanden wachten die felbegeerde  koperen koekjes uitsteker uit Amerika (rib uit mijn tere lijfje) binnen, en vergaart deze nu stof tussen al mijn andere uitstekers. Koper moet nu eenmaal lang rusten…

Net zoals taartdozen…

Gelukkig heb ik naast dat “doos-zoeken” ook nog nieuwe recepten getest.
Dit recept had ik zelf bedacht naar aanleiding van een aflevering van Rudolph’s Bakery waarin hij negerzoenen maakte. Ik dacht waarom een negerzoen op een koekje, als het ook op een (mini) cupcake kan.
Zo blij als een kind was ik  dat ik zoiets origineels bedacht had. Om wat zoektochten later, lichtelijk gedesillusioneerd, erachter te komen dat die Amerikanen dat natuurlijk al veeeeeeel eerder bedacht hadden. Alleen deze cupcakes gingen door het leven onder de naam: hi-hat cupcakes.
Maar dat hoefde wat mij betreft de pret niet te drukken. In tegendeel, zo kon ik handige tips en tricks uitproberen om jullie zo een succesvol recept te presenteren.

Bij deze presenteer ik u een Valentijns recept om alvasti n de stemming te komen.  

Fijne Zondag!
 

Negerzoen cupcake in Valentijns stemming

Siroop
1 vanillestokje
115 g suiker
80 ml water
115 g honing
1 limoen

Schuim
3 eiwitten
65 g suiker
Roze kleurstof*

400 g pure chocolade

*of,als je het natuurlijk wilt houden, bietensap, maar vervang  dan bij de siroop 40ml water voor 40 ml bietensap.

Maak je favoriete chocoladecupcake recept (mocht je die nog niet hebben, mail gerust). Stop een framboos in het beslag voordat je de cupcakes in de oven zet. Als ze klaar zijn en staan af te koelen kan je de negerzoen vulling maken. De cupcake moet écht koud zijn als je dit erop spuit!

Halveer het vanillestokje in de lengte, schaap het merg eruit en meng het merg met de suiker. Doe alle ingrediënten voor de siroop in de pan. Breng het aan de kook tot 122°C. Zodra het kookt niet meer in roeren, zo voorkom je kristalvorming aan de randen. Extra handigheidje is de binnenste randen van de pan met een nat kwastje bestrijken, net boven de siroop.


Klop het eiwitl angzaam schuimig, zodra het wat schuimiger is voeg je de suiker toe in 3 keer. Zo voorkom je dat je schuim instort.  Giet voorzichtig de kokende siroop bij dekloppende eiwitten en klop koud.
Voor dit schuimis een standmixer (in mijn geval een Kitchenaid eigenlijk wel een must. Het schuim wordt stevig en duurt circa 10 minuten voor het koud is). Doe er aan het einde wat roze kleurstof bij.
Schep het afgekoelde schuim in een spuitzak met een gladde spuitmond. Spuit een flinke toef schuim op elke cupcake. Zet de cupcakes in de vriezer.


Nu heb je rustig de tijd om de chocolade te smelten.

In een ideale situatie tempereer je de chocolade nu. Dat is een werkwijze waarbij de chocolade een lekkere bite krijgt na verwerking. Deze techniek heb ik helaas nog niet onder de knie en doe daarom het volgende.
Ik smelt de chocolade in de magnetron. In 4 rondes van 30 sec. Let op, want chocolade verbrandt snel. Ná de laatste ronde doe ik er nog wat ongesmolten chocolade bijd ie ervoor zorgt dat de temperatuur sneller zakt.
Vervolgens giet ik de gesmolten chocolade in een hoger beker waar ik de cupcakes in kan dopen.

Haal de cupcakes uit de vriezer en het feest kan beginnen!
Dompel de cupcake met de punt naar beneden tot aan het papiertje in de chocolade.
Haal hem er weeruit en tik voorzichtig de  overtollige chocolade eraf.
Laat ze drogen op een rooster.
Je kan ze ook inde koelkast laten drogen om het proces te versnellen.

Et voila, de negerzoen cupcake met een vleugje Valentijn is geboren. Als je daar het hart van je (geheime) liefde niet verovert, eet ik mijn….cupcake op.

Geniet!

 

 

 












Jillicious Twisted


Ik heb de onhebbelijke eigenschap om een recept dat ik voor het eerst in handen krijg, meteen al te willen veranderen. In mijn ogen is dat ”verbeteren”, maar eigenlijk is het ronduit brutaal en misschien zelfs een tikkeltje arrogant. Wie denk ik wel niet dat ik ben dat ik het nodig acht om (namens de gehele mensheid) een recept meteen te verbeteren veranderen zonder eerst het originele recept te hebben gemaakt?!
Ach, het is zoals het is, ‘kent u zelve' zou een goede vriend van mij zeggen, in mijn geval is dat Jillicious Twisted.
Dus, met gepaste trots(…) presenteer ik u:

Het aangepaste recept van de

Triple Choc Cheesecake.


· 400 gram chocolade biscuits
· 150 gram gesmolten boter
· 5 gram boter extra
· 60 gram pure chocolade
· 200 gram pure chocolade
· 150 gram witte chocolade
· 375 gram roomkaas op kamertemperatuur
· 100 gram fijne tafelsuiker
· 185 ml lobbig geslagen slagroom
· 125 ml slagroom
· 6 gelatineblaadjes

Salted peanut caramel
· 315 gram fijne tafelsuiker
· 185ml water
· 250ml slagroom
· 120 gram zoute geroosterde pinda’s, gehakt

Bekleed een 22cm springvorm met bakpapier dat je vastklemt in de rand.
Verkruimel de biscuits in de keukenmachine. Voeg de gesmolten boter toe en zorg dat het goed opgenomen is door de biscuits. Bekleed de bodem en randen met het koekmengsel. Druk goed aan. Een recht glas helpt hier goed bij. Zet het weg in de koelkast om op te stijven.

De gezouten pindacaramel. Roer de suiker en het water in een pan op een lag vuur voor ongeveer 5 minuten totdat de suiker is opgelost. Verhoog het vuur en breng het aan de kook. Laat het koken zonder door te roeren, maar zorg dat je de randen met een nat kwastje schoon houdt. Dit voor ongeveer 18-22 minuten of totdat het een diep gouden kleur heeft. Haal het van het vuur en voeg de 250ml slagroom toe. Zet het vervolgens op een halfhoog vuur en laat het onder continue roeren ongeveer 2 minuten koken. Laat het 30 minuten staan om af te koelen. Roer de pinda’s erdoorheen en schep het in de taartvorm. Strijk het glad met een paletmes en zet het vervolgens minstens 3 uur in de koelkast stevig worden.

Doe de 5 gram boter en de 60 gram pure chocolade au bain-marie smelten. schenk dit over de karamelmengsel en laat het 10 minuten staan.

Smelt de witte chocolade au bain marie en laat het vervolgens ongeveer 5 minuten ietwat afkoelen.
Week de gelatineblaadjes in koud water. Verwarm een pan en los hierin de geweekte gelatine met aanhangend water op.
Klop de roomkaas met de suiker in de kitchenaid tot een zalvig mengsel en voeg de witte chocolade toe en blijf kloppen tot een homogeen mengsel. Meng de gesmolten gelatine toe aan het mengsel en klop tot het goed is opgenomen. Spatel de lobbig geslagen slagroom erdoor.
Schenk het mengsel in de bakvorm over de pure chocolade en zet het minstens 4 uur in de koelkast om op te stijven.

Verwarm de 200gram pure chocolade en 125ml room au bain marie en schenk het over de cheesecake. Zet weg voor 1 uur.
En dan: YUM YUM!!!!


*Mocht je behoefte hebben aan het originele recept: