zondag 28 oktober 2012

En de Boodschap is?

En dan valt je hele zondagmorgen ontbijt in duigen. Althans, loopt het iets anders dan ik in de planning had. Gelukkig ben ik niet zo’n controlfreak(…) en kan ik dit soort tegenslagen goed “handelen” (zie ook post: Dit is het Einde).
Wat is nou het geval? Mijn liefhebbende man heeft boodschappen gedaan.
Voor veel vrouwen zal dit al voldoende informatie zijn om te weten wat er verder gaat komen.
Een boodschappenlijstje formuleer ik al zo S.M.A.R.T. mogelijk en voorzie deze -zo nodig- ook nog met de nodige toelichting hier en daar.  En toch gaat het met regelmaat mis.
Zo “moest” hij een keer een pak cakemeel kopen en vertelde ik uitvoerig hoe dit pak eruit zag en dat er ook een soortgelijk pak in omloop was, maar dat die het dus absoluut NIET was! Waar komt hij mee thuis…?
 Juustem.
*zucht*
 Ja mannen. Begrijp me niet verkeerd, ik waardeer zijn goede bedoeling, maar met deze goede bedoelingen kon ik die cake niet bakken.

Wat Klopt Hier Niet?
Zo ook deze keer, kwam ik vanochtend achter. Ik had mijn hele mise en place* al klaar staan voor heerlijke, makkelijk te maken kaneelbroodjes. Die bovendien erg leuk zijn om samen met de kids te maken, misgaan kan het met dit recept eigenlijk niet.
Kortom, hét recept om mee te scoren bij het kerst/paas/zondagontbijt.
Maar goed, de spullen stonden klaar, de foto was gemaakt, het blik croissantdeeg werd opengetrokken. Wat toen volgde, was een golf van teleurstelling die over ons drieën heen stroomde(manlief sliep nog). Een muffe lucht vloog langzaam mijn neus in, een bruine volkorenkleur lachte mij twijfelachtig toe: petit pains! Het was geen croissantdeeg, maar Petit Pains! Hij had de verkeerde rol gepakt.
Aaaaaargh! En nu?!
Verdrietig deed ik de volkoren bolletjes in de oven om deze daarna met zijn allen met lange tanden op te eten, alhoewel ze niet eens zo “niet lekker” waren. Maar het idee dat ik op datzelfde moment heerlijke kaneelbroodjes had kunnen eten, bleef als een mantra in mijn hoofd zeuren. Het wordt een lange dag.
Gelukkig heb ik nog een noodrecept met foto’s achter de hand voor dit soort momenten. De kaneelbroodjes houden jullie dus nog te goed.

Fijne zondag!

P.s. Arjan voelt nu de grote behoefte om zíjn kant van het verhaal te vertellen….ik niet, hehehe.

*Deze term slaat op de voorbereidingen die je treft alvorens aan een gerecht(en) te beginnen. Je zet alle benodigde producten afgewogen klaar, zodat je straks in één keer door kan werken.

 
Als je diabetes hebt of gewoon niet zo’n zoetekauw bent, stop dan nu met lezen.
 

Wentelteefjes

Ingrediënten
2 eieren
40 gram fijne tafelsuiker
400ml melk
Suikerbrood
1 tl kaneel
Witte basterdsuiker
Bakboter

Snijd de suikerbrood in mooie (dikke) plakken.
Klop de eieren met de suiker luchtig op. Voeg de melk en de kaneel toe en week hierin de sneetjes brood.
Verhit wat boter in de koekenplan en bak hierin de sneetjes boord op een niet te hoog vuur aan beide kanten tot ze mooi goud bruin zijn. Serveer de wentelteefjes warm en bestrooi ze met basterdsuiker.
Ook heerlijk als dessert met een bolletje vanille ijs.

Geniet!

zondag 21 oktober 2012

Snoskommers nog aan toe!


Bestaan ze nog? Ja ze bestaan nog! Mensen die een liefdevol gebaar maken zonder daar iets tegenover te stellen of terug te verwachten.
Dat dit zo is, heb ik aan de levende lijve mogen ervaren.

Zoals een aantal waarschijnlijk al wisten, ben ik al lange tijd op zoek naar “het griezelkookboek” van Roald Dahl.  Dit is een kookboek met allemaal recepten die veelal regelrecht uit één van zijn (kinder)boeken komen. Neem bijvoorbeeld de “Snoskommers” uit de GVR, of “De Vogelpastei” uit De griezels, en natuurlijk niet te vergeten ”Aflikbaar Behang voor Kinderkamers” uit –hoe verrassend- Sjakie en de Chocoladefabriek.
Kortom een must-have voor elk kind dat (niet) van bakken houdt!
Zo ook mijn lieve zoon. En niet alleen vindt hij bakken leuk, de boeken van Roald Dahl vindt hij geweldig! En laat het voor mij nou ook geen straf zijn om hem voor te lezen. Voor Roald Dahl ben je immers nooit té oud. Zeg nou zelf, Sjakie en de Chocoladefabriek spreekt toch tot een ieders verbeelding?!
Maar goed, terug naar mijn verhaal. Ik heb werkelijk waar elke zelf respecterende boekhandel aangeschreven (dat heet mailen in hedendaagse taal, maar klinkt minder spannend) die dit boek claimde te hebben, maar allemaal zonder resultaat. Een oproep op Facebook en Twitter was evenmin succesvol.
Met pijn in mijn hart moest ik mijn zoektocht staken… tot een aantal weken geleden.

Op een helder moment ergens eind september, bedacht ik mij om de uitgeverij zelf “aan te schrijven”. En wat toen gebeurde, doet mijn hart nog steeds smelten. Ik kreeg al snel een reactie terug dat ook bij hun het boek niet meer leverbaar was en zelfs niet meer in herdruk zou komen….MAAR deze mevrouw was zo geraakt door mijn vraag, dat zij het boek zou opsnorren uit haar privé collectie! Wow!
En zo gebeurde het dat deze week een pakketje binnenkwam, gericht aan mijn zoon met een heel lief briefje erbij van Wilma!
Ik kan je vertellen, het is een schot in de roos! Zowel zoon als dochterlief zijn niet bij het boek weg te slaan. Het is soms letterlijk ruzie om wie nu het boek mag doorlezen. Hun fantasie wordt geprikkeld, en dat betekent: Aan de bak!
Die volgende ochtend hebben we ontbeten met “Broeikaseieren” en geluncht met “Opstijglimonade met Prik”, de “Heksensoep” durven ze nog niet aan. Zo meteen werkt het nog echt!?

Via deze weg wil ik iedereen die dit leest oproepen om "Die Mevrouw bij de Klantencontacten" a.k.a. Wilma een mail te sturen om haar te bedanken voor haar lieve, lieve LIEVE gebaar!
Pay It Forward!!!

Vandaag daarom een (aangepast) recept uit “Het Grote Griezelkookboek” speciaal voor de jonge lezers onder ons, die moe worden van de opvoedkundige kletspraat tips van hun ouders.
Fijne zondag!
 
Kaakklevers voor Praatgrage Ouders
Sjakie en de Chocoladefabriek
20-24 stuks
 
 Ingrediënten
6 eiwitten
300 gr suiker
1 tl maïzena
1 tl azijn
24 harde zoete uitgepakte toffees*
1 spuitzak met een tuitje
 
Verwarm de oven voor op 120°C**.
Klop de eiwitten luchtig en voeg geleidelijk, al mixend, de suiker toe. Klop net zo lang tot het eiwit stevige pieken vormt. Meng de maïzena met de azijn en meng het door het eiwitschuim.
Doe het schuim in de spuitzak met tuitje.
Spuit een beetje op een met bakpapier beklede bakplaat. Leg daarop een toffee en bedek deze verder met het eiwit schuim in een torentje. Zorg dat de toffee niet meer zichtbaar is.
Bak de kaakklevers 1/ a 1½  uur in de oven tot ze droog en knapperig zijn. Laat ze afkoelen op een rooster.
 
*Harde toffees kunnen nog weleens tot nare schadeclaims (kunstgebitten die breken om maar iets te noemen…) leiden. Daarom heb ik gekozen voor Mellers, deze zijn stevig, maar wel goed te kauwen, en met een chocolade hart zijn ze natuurlijk helemaal yum yum. Toffifees zijn overigens ook niet vervelend, maar die hebben bij ons het aanrecht nooit bereikt…
 
** De torentjes bak je niet, maar laat je eigenlijk langzaamaan drogen in de oven. Je kan dit wel sneller doen door de oven hoger te zetten, maar dan zullen ze niet hun hagelwitte kleur behouden.
 
 


zondag 14 oktober 2012

Kinderen Te Huur


Het is herfstvakantie. En dat is te merken ook. Niet aan het weer buiten –wat overigens zwaar deprimerend is, maar over het weer wordt al genoeg gemekkerd- nee aan mijn 2 schatten van kinderen die ik op dit moment met heel veel liefde achter het behang zou willen plakken. Maar helaas, spachtelputz schijnt zich daar niet zo goed voor te lenen (geeft te veel littekens en vlekken…). Door het slechte weer zijn mijn heks & dictator tot binnenshuis veroordeeld. Hoe dit er in de praktijk uitziet zal ik jullie in een klein voorbeeld illustreren:

Dochterlief wordt wakker(!) en zegt: “televisie kijken?”
Ik zeg:  “nee.”
Zij roept: “te-le-vi-sie kij-ken!!”
Ik zeg: “nee.”
Zij schreeuwt:”weheeeheeeeboehoeehoeee.”
Ik: draai me met een diepe zucht om, hopende dat het snel weer 19u a.k.a. bedtijd is.

Het is zelfs zo erg dat een goede vriend van mij bij een van deze buien meteen een spoedberaad met zijn vriendin heeft belegd om hun kinderwens nog eens uitvoerig ter discussie te stellen. Nee, het valt soms niet mee om moeder te zijn.

Mijn dochter is echt een lieverd en lijkt in (te) veel op zichten op haar moeder. Zo heeft zij ook een lichtelijke obsessie voor alles wat chocolade is, begint ze meteen met praten zodra zij haar ogen open doet en heeft ze een groot gevoel voor drama. Ik noem haar liefkozend kleine heks, maar Mini-Me had ook niet misstaan.
Gelukkig delen we ook dezelfde passie voor bakken . En al hoewel bij haar voor alsnog de nadruk ligt op het leeglikken (ja likken ja) van de beslagkom, begint ze ook al een interesse te tonen in de technieken die ik gebruik in de keuken. Meer dan eens zien we haar in haar eigen mini-keuken spatelen, mixen en zeven. Op deze momenten kan mijn moederhart niet sneller kloppen, God wat hou ik van haar!
Om dit een paar minuten later als een ballon uiteen te zien spatten als zij heeft bedacht dat het veel leuker is om de spatel als drumstok te gebruiken…op het hoofd van haar broer…

Op deze regenachtige dag is het lekker om de Italiaanse zon in huis te halen met wat ik het boerenbroertje van de Macaron noem. Ultiem bourgondisch genieten.

Fijne herfstvakantie allemaal!


Pistachio Amaretti
16 stuks

Ingrediënten

Deeg
100 gram amandelmeel/poeder
30 gram geschaafde amandelen
50 gram bloem
150 gram poedersuiker
2 eiwitten
100 gram pistachespijs*
50 gram gepelde pistachenootjes ter decoratie
100 gram poedersuiker om het deeg door te rollen

*Pistachespijs
50 gram gepelde pistachenoten
50 gram fijne kristalsuiker
½ klein ei
Evt 1½ tl rozenwater  

Verwarm de oven voor op 150 °C.
Maal de pistachenoten fijn in de keukenmachine, voeg de suiker toe en daarna het ei. Zet even opzij.
Zeef de amandelmeel, geschaafde amandelen, de bloem en de poedersuiker en meng dit met een garde door elkaar.
Klop de eiwitten stijf. Schep ze in 2 gedeeltes losjes door het amandel-bloem mengsel.
Voeg de pistachespijs toe en spatel goed door. Het zal een plakkerige massa worden.
Maak kleine balletjes van het deeg en rol deze door de poedersuiker (dit geeft straks een mooi craquelé effect). Leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat. Garneer de amaretti met een pistachenootje door het nootje licht in het deeg te drukken. Bak de amaretti 25 minuten. Ze zullen niet verkleuren en in eerste instantie zacht aanvoelen.
Warm zijn ze verrukkelijk. Maar afgekoeld zullen ze gemakkelijker te eten zijn.

Geniet!

Recept komt uit het boek: Mini-Patisserie – Kookstudio van TERRA



zondag 7 oktober 2012

Pure Liefde

Zoals veel van jullie waarschijnlijk al weten, heb ik mij een aantal weken geleden opgegeven voor een taartenbakwedstrijd.
Een collega wees mij hierop en ik zei meteen “nee, dat is niks voor mij.” Ik kan lekker bakken, maar om nou te zeggen wedstrijdwaardig, nee dat is toch andere taart koek.
Na lang peinzen, en veel chocolade eten later, dacht ik: “wat heb ik te verliezen?” Niks, behalve dan mijn waardigheid, maar dat is ook een overschat iets.

Voor deze taartenbakwedstrijd prikkelde het gegeven zoveel mogelijk streekproducten te gebruiken mijn fantasie en heb de Herfst als uitgangspunt genomen.
Al snel had ik de chocoladebiertaart bedacht, aangezien Amersfoort van oorsprong een echte bierstad was. Met Eembier als hoofdingrediënt en afgesmeerd met pompoen crème  (gezien de tijd van het jaar) moest deze taart een echte winnaar worden.
Maar niks bleek minder waar. De chocolade proefde je te weinig, de bitterheid teveel, met als resultaat dat je een uur later nog bier opboerde (en zeg nou zelf, dat doe je toch liever in de kroeg). Kortom, een no go.
Maar ja, wat dan wel?
AAAArgh! Met lichtelijk klotsende oksels als gevolg, spitte ik mijn favoriete recepten door. En toen lag daar het recept dat ik eigenlijk meteen al had moeten kiezen.
Monchoutaart.
*zucht*
*zwijmel*

Monchoutaart brengt mij altijd meteen terug naar vroeger. Naar de verjaardagen bij mij thuis. Een verjaardag was pas echt compleet als er een monchoutaart werd geserveerd.  De zoete smaak van bastogne met de friszure bite van de kersen zorgde voor een prettige smaaksensatie in je mond.
Nu, zoveel jaren verder is deze taart ook bij mij thuis niet weg te denken. Met wat kleine aanpassingen en varianten kan je toch echt spreken van een klassieker bij mij in de familie.

Voor de wedstrijd had ik een nieuwe Herfst- versie gemaakt:
De bodem was gemaakt van een echt Amersfoorts koekje van Patisserie Van Gent ‘Het Koppelpoortje’. Deze smaak is de subtiele versie van een speculaasje met een vleugje anijs. Echt de moeite waard om voor om te rijden!
Bij de monchouvulling had ik voor de stabiliteit (aangezien hij daar lang buiten de koeling moest staan) gelatine toegevoegd. Voor een zachte romige smaak zat daar ook gesmolten witte chocolade en verse vanille door.
De topping was dit keer niet kersengelei, maar de fluweelzachte smaak van pompoenpuree in combinatie met sinaasappel.
Dit resultaat had ik liefkozend ‘Pure Liefde’ genoemd.

De nacht voorafgaand aan de wedstrijd had ik amper geslapen, nog nooit meegedaan aan een wedstrijd op persoonlijke titel maakte mij licht(…) nerveus.  Er viel dan ook een grote last van mijn schouders toen ik de taart had ingeleverd.

En toen ik bij de uitreiking eindelijk de andere taarten zag, schoot even de gedachte door mijn hoofd dat ik misschien wel een serieuze kans maakte.
Maar helaas, de jury miste net dat frisse zuurtje bij mijn taart, de naam vonden ze wel erg origineel, dat dan weer wel.
Uiteindelijk ben ik met de 2e , aanmoedigingsprijs, naar huis gegaan.
Een luxe bakvorm, een heerlijke wijn, scheel op de foto en een flinke dosis ervaring rijker op zak ben ik klaar voor volgend jaar!

Hieronder heb ik 2 recepten toegevoegd: de wedstrijd variant en de originele Schajak monchoutaart.



Pure Liefde

Ingrediënten

Bodem
300 gram Koppelpoortjes, signature koekjes van patisserie van Gent.
150 gram roomboter (Kaasboerderij De Kopermolen)

Monchouvulling
375 gram monchou op kamertemperatuur
185 ml slagroom (Kaasboerderij De Kopermolen, als je deze geproefd hebt, wil je nooit meer andere)
100 gram fijne tafelsuiker
½ vanillestokje
150 gram witte chocoladecallets
6 blaadjes gelatine

Pompoengelei
125 gram pompoenpuree (Kaasboerderij De Kopermolen)
115 ml water
½ sinaasappel
¼ tl sinaasappelrasp
150 gram fijne tafelsuiker
3 blaadjes gelatine

Verwarm de oven voor op 150 graden. Leg de pompoen met de open kant naar boven in een ovenschaal. Dek af met aluminiumfolie. Laat het er ongeveer  1 a 1,5 uur in staan. Ontdoe het vervolgens van de schil en pureer het met een staafmixer. Zet weg om af te koelen.

Verkruimel de koppelpoortjes in de keukenmachine. Voeg de gesmolten boter toe en zorg dat het goed opgenomen is door de biscuits. Bekleed de bodem en randen met het koekmengsel. Druk goed aan. Zet het weg in de koelkast om op te stijven.

Smelt de witte chocolade au bain marie en laat het vervolgens ongeveer 5 minuten ietwat afkoelen.
Week de gelatineblaadjes in koud water. Verwarm een pan en los hierin de geweekte gelatine met aanhangend water op.

Klop de roomkaas met de helft van de suiker en het merg van de vanille met de (stand)mixer tot een zalvig mengsel en voeg de witte chocolade toe, blijf kloppen tot een homogeen mengsel. Meng de gesmolten gelatine toe aan het mengsel en klop tot het goed is opgenomen. Spatel de lobbig geslagen slagroom erdoor.
Schenk het mengsel over de koekbodem en zet weg in de koelkast om op te stijven.

Verhit de pompoenpuree met de sinaasappelsap rasp, water en de suiker. Haal het van het vuur zodra het begint te koken.

Week de gelatine in koud water. Verwarm de gelatine met het aanhangend water tot de gelatine is opgelost. Roer na 5 minuten de gelatine door het pompoenmengsel.

Laat dit ietwat afkoelen en schenk voorzichtig over de taart. Zet het weg in de koelkast om op te laten stijven.
Serveer deze taart bij voorkeur op kamertemperatuur.

Geniet!


Originele monchoutaart

Ingrediënten
150 gram bastognekoeken
150 gram digestives
150 gram ongezouten roomboter
75 gram witte basterdsuiker
300 gram monchou
250 ml slagroom
1 zakje klopfix
1 zakje vanillesuiker
1 pot kersen
4 blaadjes gelatine

springvorm 24cm rond/vierkant

Verkruimel de koek in een keukenmachine. Smelt de boter en voeg de koekkruimels eraan toe. Als de boter goed is opgenomen door de kruimels, schep je het in een springvorm die bekleed is met bakpapier. Druk het goed en gelijkmatig aan. Zet de springvorm in de koelkast om de koekbodem af te laten koelen en hard te worden.

Klop de slagroom samen met de klopfix en de helft van de suiker. Klop de monchou met de rest van de suiker tot een zalvig mengsel en spatel vervolgens voorzichtig de slagroom erdoor. Verdeel dit gelijkmatig over de koekbodem en zet het in de koelkast om op te stijven.

Laat de kersen goed uitlekken in een vergiet en bewaar het sap. Verdeel de kersen gelijkmatig over het monchoumengsel. En zet het weer even koel weg.

Roer het zakje vanillesuiker door het sap. Warm de sap op, maar laat het niet koken! Haal het van het vuur. Week ondertussen de gelatineblaadjes in koud water en voeg deze vervolgens 1 voor 1 toe aan het sap en zorg dat dit goed opgenomen wordt. Laat het geheel afkoelen tot kamertemperatuur en schenk het over de monchoutaart. Laat het geheel minstens 2 uur opstijven in de koelkast.

Ook lekker…
·         Passievrucht, limoen, citroen, framboos, eigenlijk is al het fruit heerlijk op een monchoutaart.
·         Gebruik eens chocoladebiscuit i.p.v. bastognekoeken.


Fijne Zondag!