zondag 23 september 2012

Dit Is Het Einde


Ik stop ermee, ik ben er klaar mee, bakken is stom, ik kan het toch niet! Dat je het even weet!
Zo, dat was mijn weekend in een notendop op bakgebied. Welkom in de wereld van Jill waarbij ik jullie laat kennismaken met mijn onhebbelijke gewoonte  gave om kleine hobbels uit te vergroten tot gigantische tegenslagen.
Rijp voor de shrink hoor ik jullie denken,
jep,
maar elke gek het sein gubrek.  En dit is de mijne.

Wat was nou het geval. De inspiratie was via mijn kleine teen mijn lichaam uitgeglipt en er kwam nauwelijks iets uit mijn handen. En datgene wat wel uit mijn handen kwam, mislukte jammerlijk.
Met als toppunt mijn poging tot het maken van goddelijke tompoucen.
Nee, niet met zo’n pak uit de supermarkt( waarom niet, denk ik nu, want deze zijn ook erg lekker), maar echt van scratch. Althans bijna, bladerdeeg zelf maken stel ik nog angstvallig uit.
Banketbakkersroom had ik al eerder gemaakt, en met succes ook, dus dat zou het probleem niet moeten zijn. Bladerdeeg plakjes afbakken kan toch ook niet zo spannend zijn, en fondant glazuur had ik nog staan. Dus, appeltje eitje, kind kan de was doen, easy peasy.
Niks bleek minder waar!
De banketbakkersroom leek meer op een dikke vanillesaus met stukjes, bah!
De bladerdeeg had ik blijkbaar niet goed genoeg doorprikt met de vork, waardoor deze alsnog helemaal opbolde tot mooie luchtige kussentjes, en laat dat nu dus echt niet de bedoeling zijn. Een tot slot de glazuur. Oh nee, die was wel goed gelukt aangezien die al klaar was.
Kortom:
één.groot.drama!
Maar de visite zou over een half uur komen en ik had niks om te serveren, en dat is echt een “no go” in dit huis. Daarom de room door de zeef gedrukt, mijn mooiste taartschaal erbij gepakt en zo goed en zo kwaad als het ging mijn tompoucen opgemaakt (Snel tussendoor nog mijn kokosmakroontjes gemaakt, just in case).

De visite
Kwam,
Zag
&
Barstte in lachen uit….
(en ik inwendig in tranen)
Ze hebben ze toch geproefd en goed bevonden, maar het zal nog een poos duren voordat ik mij weer aan dit recept zal wagen.
Daarmee kom ik meteen op het volgende:
ik kan 2 dingen doen.
Jullie uitdagen om het recept succesvol te doorlopen, en de foto’s te delen met mij. Of een geheel ander recept posten die niet kán mislukken.
Denk
Denk
Denk
BAM!

Komt ie.

Tompoucen
10 stuks

1 pak koopmans roomboter bladerdeeg
1/2 vanillestokje
500 ml melk
150 g suiker
4 eidooiers
2 el bloem
250 gram opgeklopte gezoete slagroom
50 gram abrikozenjam
200 gram fondantglazuur (of gewoon glazuur, je weet wel, die van dr Oetker)
1 druppel lichtroze kleurstof of roze limonade

Maak eerst de banketbakkersroom. Dit moet goed afgekoeld zijn voordat je het verder kan verwerken.
Halveer het vanillestokje in de lengte en schraap het merg eruit. Breng in een pan de melk met het vanillemerg en de helft van de suiker aan de kook. Roer de eidooiers met de rest van de suiker los en roer de bloem erdoor. Meng een scheutje warme melk door het eimengsel en schenk terug in de pan. Roer goed door. Breng de banketbakkersroom aan de kook en laat op laag vuur circa 3 minuten garen. Schenk de banketbakkersroom in een (bodem lichtjes vochtig gemaakt om plakken te voorkomen) schaal en laat het afgedekt afkoelen. Zet daarna in de koelkast om nog verder te koelen.

Laat de bladerdeeg plakjes op het aanrecht ontdooien.
Bekleed een bakplaat met bakpapier. Leg het bladerdeeg erop en prik het veelvuldig in met een vork. En dan bedoel ik ook echt veelvuldig. Snij de bladerdeegplakken in 3 gelijke delen.
Verwarm de oven voor op 180°C. en bak het deeg in 20 minuten in de voorverwarmde oven. Verlaag de temperatuur vervolgens naar 150°C en laat het nog 10 minuten bakken.
Laat het bladerdeeg afkoelen.
Spuit de banketbakkersroom op de helft van alle bladerdeegplakjes. Spuit hier vervolgens ook nog een kleine beetje slagroom op.
Verhit de abrikozenjam goed en strijk dit over de andere helft bladerdeeg plakjes. Verwarm het glazuur en giet dit eroverheen en strijk het voorzichtig uit. Als het hard is leg je deze op de banketbakkersroom. Versier eventueel nog met toefjes slagroom.

Fijne zondag.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

woensdag 19 september 2012

And That's How the Cookie Crumbles


Hij is binnen! Hét boek van 2012 dat je moét hebben!*
‘Het Koekboek’ van Mariëlle de Vroome. Zij is dé vrouw die bakkend Nederland heeft laten kennismaken met gedecoreerde koekjes.
Nederland staat weliswaar al wel bekend om zijn lekkere koekjes, maar deze koekjes hebben het grote publiek nog niet bereikt, koek gedecoreerd met Royal Icing (klinkt chiquer dan het is hoor, het is “gewoon” eiwitglazuur).
Maar gelukkig hebben wij nu Mariëlle.  

Zij is in staat om koekjes om te zetten tot een waar kunstobject.
Een aantal jaar geleden heb ik het grote genoegen gehad om samen met een goede vriendin een workshop te mogen volgen in haar “atelier” in Bovensmilde. Een hel van een rit, maar zeker de moeite waard. We waren beiden meteen verkocht. Het enthousiasme en de liefde voor het vak voelde, proefde en zag je in alles.
Vorig jaar heb ik haar ook te gast gehad bij Jillicious Goods, en ook toen was het weer een mini feestje.
Maar goed, naast haar “Koekenbakkers Academie” heeft ze nu dus ook een boek geschreven.
En oh wat raak je geïnspireerd door het boek. Je handen gaan spontaan jeuken bij al dat moois.
Met dit boek bij de hand, kan je ook als beginneling een goede start maken. Mislukken kan het niet, want alles smaakt sowieso lekker (een workshop is natuurlijk altijd leuk, alleen al gewoon, omdat het kan)!
Wat het boek extra leuk maakt, zijn de projecten (Koekjes & Kids) waarmee je bij/met je kinderen goed kan scoren. En zeker met het oog op de komende donkere dagen zijn deze superhandig om achter de hand te hebben.
Kortom, nogmaals:
Hij is binnen! Hét boek van 2012 dat je moét hebben!*

*Misschien denken jullie nu dat ik gesponsord wordt door haar, maar niks is minder waar.
Maar mocht ze dit onverhoopt toch lezen…. Hoi Mariëlle, wat zit je haar mooi vandaag. J

Tja, en met zo’n review is het niet meer dan logisch dat ik jullie ga verblijden met een…..ratatadaaa: koekjesrecept. En laat ik dit keer nou eens gekozen hebben voor een walgelijk simpel recept. Echt! Deze is zo makkelijk, dat ik het eigenlijk liever niet prijsgeef. Ik scoor namelijk altijd enorm met deze kokosmakronen en heb het recept nog altijd angstvallig geheim kunnen houden.
Tot.nu.dan.
Want tegelijkertijd gun ik iedereen het succes dat ik met dit recept heb.
Het was overigens niet makkelijk om een goed recept van kokosmakronen te vinden. Of het was te droog, of het was te nat, het was het in ieder geval nooit helemaal ‘je-van-het’. Na heel veel bakrondes, heeft dit recept uiteindelijk de zware test doorstaan.
Nogmaals, schrik niet van de lengte van het recept, ik ben echt niks vergeten!
 
Kokosmakronen
10 stuks
1 ei
1eierdooier
100 gr geraspte kokos
100 gr (basterd)suiker
Snuf zout
Eventueel naar smaak limoen/citroen/sinaasappelrasp
Verwarm de oven voor op 200°C graden
Mix met een garde alles door elkaar totdat het goed gemengd is. Maak vervolgens met een kleine ijsschep 9/10 hoopjes en druk deze ietwat plat.
Bak deze in 10 minuten mooi licht goudbruin.
 
Fijne woensdag!
 
p.s.
Wist je trouwens dat het 7 oktober Nationale Koekjesdag is. Dus, Sta Op en Bak.

zondag 16 september 2012

Duistere koffiebroodjes

Ik ben gelukkig.
Dit weekend heb ik 2 geweldige aankopen gedaan:
1.       Een nieuwe taartstandaard. Ik heb namelijk geen een ernstig tekort aan presentatiemateriaal…
2.       En een bus heerlijke vanillestokjes.

Allebei een redelijke aderlating, maar mijns inziens een goede investering (herkenbaar? Jezelf iets wijsmaken dat je het toch écht nodig hebt; zonder die ene paar schoenen, tas of armband is je leven niet compleet).
Maar goed, dat vraagt dan natuurlijk wel om een recept waarbij beide aanwinsten een waardige plek krijgen.
Nou is het toeval dat ik 2 jaar geleden voor mijn verjaardag een Banketbijbel* heb gekregen (Laten we voor het gemak buiten beschouwing laten dat dit boek boven aan mijn verlanglijstje stond en daarna een hele tijd niets). Zo’n boek is een leuke inspiratie voor mijzelf, maar wat blijkt, ook een goede inspiratiebron voor mijn omgeving. Nee, zij zijn echt niet allemaal opeens de keuken ingedoken. Nee, wat volgde waren allemaal suggesties/aanbevelingen/opdrachten/verzoekjes voor mij om mee aan de slag te gaan. Het ging zelfs zover dat mijn lieve schoonmoeder niet eerder in het boek zou schrijven voordat ik haar verzoek zou inwilligen. Regelrechte chantage zeg ik je! Zo lief en onschuldig als zij lijkt, zo gehaaid is ze als het op koffiebroodjes aankomt.
Nou ben ik gelukkig wel een gewillig slachtoffer en ben ik eindelijk gezwicht voor het zware juk dat ik al die tijd droeg.

Het zal geen verrassing zijn dat ik het recept op een aantal punten heb aangepast. Zo heb ik het recept voor de banketbakkersroom van mijn Bij-man** gebruikt en de krenten vervangen door alleen rozijnen en met 2/3 verminderd, meer dan genoeg!
Het originele recept zegt dat het voldoende is voor 12 stuks. Ik heb er zelfs 24 mini koffiebroodjes uit kunnen halen. Heerlijk handzaam formaat zeg ik je.

*De Banketbakker van Cees Holtkamp
*Zie de blog ‘Een Bij-man’
 

Koffiebroodjes van Cees Holtkamp
Ingrediënten voor 12 (en in mijn geval 24) stuks

Deeg
40 gram gist
180 gram lauwe melk*
500 gram bloem
25 gram witte basterdsuiker
1 ei
100 gram zachte roomboter
10 gram zout

Vulling
1/2 vanillestokje
250 ml melk
75 g suiker
2 eidooiers
1 el bloem
100 gram rozijnen ( of 50 gram krenten en 50 gram rozijnen)

150 gram Abrikozenjam
100 gram poedersuiker/ suikerbakkerspoeder
20 gram water
*Banketbakkers wegen ook hun vloeibare ingrediënten met een weegschaal en niet met een maatbeker. Dit is een stuk preciezer.
 
Maak eerst de banketbakkersroom. Dit moet namelijk nog even goed afkoelen voordat je het verder gaat verwerken.
Al die vanille spikkels, hmmmm
Halveer het vanillestokje in de lengte en schraap het merg eruit. Breng in een pan de melk met het vanillemerg en de helft van de suiker aan de kook. Roer de eidooiers met de rest van de suiker los en roer de bloem erdoor. Meng een scheutje warme melk door het eimengsel en schenk terug in de pan. Roer goed door. Breng de banketbakkersroom aan de kook en laat op laag vuur circa 3 minuten garen. Schenk de banketbakkersroom in een (bodem lichtjes vochtig gemaakt om plakken te voorkomen) schaal en laat het afgedekt afkoelen. Zet daarna in de koelkast om nog verder koelen.

Los de gist op in de melk. Maak een kuiltje in je bloem en strooi aan de randen het zout en suiker. In het midden doe je vervolgens de gistmelk, boter en ei. Meng alle ingrediënten voor het deeg erdoor en kneed het kort door elkaar. Je kan ook alle ingrediënten met de mixer mengen (gebruik wel de deeghaken). Laat het deeg afgedekt 30 minuten rusten in de koelkast en rol het dan uit tot een lap van 40 x 50 cm. Verdeel hier de room over, maar hou 5cm aan één kant van de langere randen vrij. Strooi de rozijnen over de gele room. Bestrijk de rand zonder vulling met een kwastje met water.
Rol het deeg vanaf de lange rand met room en zorg dat de sluitnaad goed op elkaar plakt. Snijd de rol in schijven van ongeveer 2 cm dik.
Leg de deegschijven op een met bakpapier beklede bakplaat en laat ze op een warme plek 40 minuten rijzen. Ik heb ze bij de oven in de buurt gezet die ik daarna aanzette.

Verwarm de oven voor op 220°C.
Bak de koffiebroodjes 12 minuten in de voorverwarmde oven.
Verwarm de abrikozenjam in een steelpannetje, deze geeft straks een mooie glans aan de koffiebroodjes.
Roer de poedersuiker met het water tot een glad papje.
Bestrijk de koffiebroodjes na het bakken met de verwarmde abrikozenjam en vervolgens met de poedersuikermengsel. Heerlijk als ze warm zijn, maar zeker zo lekker de volgende dag!

Fijne zondag!

zondag 9 september 2012

Een Bij-Man

Ik heb een Bij-Man.
En niet zomaar een.
Nee, sterker nog, het is zelfs al algemeen bekend bij ons in de familie dat ik er een Bij-Man op na houd. Mijn kinderen vinden hem ook leuk, ook niet onbelangrijk. Arjan accepteert hem, zolang ik mijn opgedane ervaring maar ook bij hem uitprobeer.
Ja dames (& heren), dit is er een die mij begrijpt, mij aanvoelt, die mijn behoeftes stilt en daarbij veelvuldig gebruik maakt van gesmolten (!) chocolade. Met hem voer ik goede gesprekken over chocolade tempereren, het zachte balstadium van gesmolten suiker, spuitmondjes en spuitzakken.
Dagelijks komt hij weer even langswippen(…) om mij het hoofd op hol te doen slaan.
Zijn naam? Rudolph van Veen*.
Van hem leer ik de fijne kneepjes van het banket en patisserie-vak.
Meer dan eens betrap ik mijzelf erop (maar vaker word ik betrapt door een ander) dat ik meewarig ja zit te knikken of een “ahaaa zit dat zoooo”  slaak tegen de beeldbuis.
Hopelijk kom ik ooit nog een keer op het punt waarbij de leerling haar meester overtreft, maar die weg is nog lang, erg lang. Tot die tijd zal ik jullie lastigvallen verblijden en meenemen op deze suikerrijke reis.

Deze week brengt mijn reis jullie bij de citroen. En niet zonder reden, die ik jullie in verkorte versie zal vertellen. Ik was namelijk al jaren op zoek naar een goede rasp waarbij je na gebruik het raspsel(?)nog daadwerkelijk kon herkennen als citroenrasp en niet gele pulp. Na veel goedkope variaties te hebben geprobeerd (en stukjes vingertop daarbij te zijn verloren), kwam ik bij mijn nieuwe BFF de Edgeware rasp. Deze heeft alles wat je je in een rasp maar kan wensen, vorm, maat en gebruiksgemak, allemaal top!   
En met het volgende recept à 8 citroenen kon ik helemaal los gaan.

Het originele recept komt uit het Hummingbird bakboek, maar heb ik de bodem vervangen door harde wenerdeeg ((dit wordt vaak bij appeltaarten gebruikt).
Het is een heerlijk en kinderlijk eenvoudig recept, maar wel meer dan genoeg voor 2 taarten. Heel vervelend dus…

*dagelijks van 19:00u-20:00u op 24Kitchen, Rudolph’s Bakery
 

Citroen meringue taart

Ingrediënten (ruim voldoende voor 2 taarten)

Harde wenerdeeg
100 gram witte basterdsuiker
200 gram zachte roomboter
½ ei
1 tl geraspte citroenschil
Mespunt zout
6 gram bakpoeder
300 gram bloem

Citroenmengsel
8 eidooiers
2 blikjes van 400 gram gecondenseerde melk
Versgeperste sap en geraspte schil van 8 citroenen

Italiaanse Meringue
(er is ook een makkelijke variant, mail gerust voor het recept)
400 gram fijne kristalsuiker
7 eiwitten
85 gram water

Vlaai springvorm 23cm(Dille en Kamille) ingevet met boter .
 

 
Verwarm de oven voor op 170°C

Meng de basterdsuiker, boter, ei, citroenrasp en zout.  Kneed vervolgens het bakpoeder en de bloem erdoor. Wikkel het deeg in plastic folie en laat het minstens 1 uur rusten in de koelkast.
Kneed het voor gebruik nog even goed door en rol uit op een bebloemd werkvlak en drapeer over de springvorm. Het is niet erg als het deeg wat scheurt, druk deze dicht en na het bakken zie je er niks meer van.

Doe de eidooiers met de gecondenseerde melk, het citroensap en de schil in een glazen kom en klop rustig met een ballongarde tot alles goed is vermengd. Het mengsel zal vanzelf dikker worden.
Giet deze vulling in de reeds met deeg beklede springvorm en bak hem 20-30 minuten in de oven. Elke oven is anders,  de vulling moet stevig zijn als u erop druk, maar in het midden nog wat zacht blijven (niet wiebelig!).

Laat de vlaai helemaal koud worden, zet hem daarna afgedekt minstens 1 uur of -liever nog- tot de volgende dag in de koelkast. De wenerdeeg moet goed koud zijn voordat je de taart zonder breken uit de vorm kan halen.

De taart is nu al heeeeeerlijk! Maar voor een echt groots effect komt nu de meringue er nog overheen. Als je dit te moeilijk vind, of gewoon geen zin hebt, kan je ook voor een eenvoudige variant van meringue gaan. Deze is wel minder stevig. Of nog makkelijker klop 2 bakjes slagroom lobbig met wat suiker en drapeer dat erover heen.  
Bakken moet namelijk wel leuk blijven, doe wat het beste bij je past.

Voor de Italiaanse Meringue
Verwarm de oven voor op 150°C
 

Doe de suiker in een steelplan en overgiet hem met het water. Breng hem op halfhoog vuur aan de kook. De siroop mag niet boven de 121°C komen (suikerthermometer is eigenlijk onmisbaar).
Klop intussen de eiwitten met een ballongarde luchtig en schuimig. Schakel de machine naar de middelhoge stand en schenk de suikersiroop geleidelijk aan het eiwitschuim toe. Als alle suikersiroop is opgenomen, schakel dan naar de hoogste stand en klop het schuim 10-15 minuten tot de meringue driemaal in volume is toegenomen en spierwit en schuimig is. Schakel terug naar de middelhoge stand en klop nog een par minuten tot het schuim ietwat is afgekoeld.

Schep de schuim over de koude taart zodat de hele vulling is bedekt. Maak met de bolle kant van een lepel punten en krullen in het schuim, met (schone) vingertoppen kom je ook een heel eind.
Bak de vlaai 20 minuten in de warme oven of tot de meringue goudbruin is en stevig aanvoelt. Laat hem voor het aansnijden helemaal koud worden.

Geniet!

zondag 2 september 2012

Tirami...Loco


De laatste tijd krijg ik veel reacties uit mijn omgeving van mensen die met verbazing staan te kijken naar de hoeveelheid tijd die ik steek in deze dwangneurose hobby. Vragen uit hoeveel uren mijn dag bestaat of hoe ik dat doe in combinatie met een baan en 2 kinderen (soms 3, ligt aan Arjan’s dag…).

Het zit zo. Ik heb de dwangmatige behoeft om nieuwe recepten te zoeken en uit te proberen (en zoals je al eerder hebt kunnen lezen, verbeteren). Hier ga ik zo ver in dat ik elk vrij uurtje benut om te “Pinnen”, “zappen”, “browsen” & “liken”.
Leuk? Ja.
Inspirerend? Zeker.
Lekker? Soms.
Vermoeiend? Tja…

Zo ben ik deze week de uitdaging van mijn Schone Zus aangegaan om hét tiramisu recept te vinden, maken en (laten) beoordelen. Wat volgt is een strakke planning:
Boodschappen doen. Check.
Ingrediënten afwegen en klaarzetten. Check.
Keukengereedschap klaarzetten. Check.
Recept nogmaals helemaal goed doorlezen. Check.
En dan, het meest belangrijke als de kinderen “in the building” zijn, de oppas:
Televisie aan. Check.

(OOoooooooooohooooh hoor ik nu de verantwoorde ouder kijken, maar vertel mij niet dat jullie dat nooit doen als je even een momentje voor jezelf wilt. Het schijnt zelfs zo te zijn dat als je je kinderen op de iPad laat spelen, dit hun hersen daadwerkelijk goed activeert….)
Any way, waar was ik…
Dan, dan ga ik als een malle aan de slag. Smelten, kloppen, spatelen, afsmeren. Soms, komt dochterlief even langs als zij een garde of spatel voorbij ziet komen die toch echt alleen maar schoongemaakt kan worden met haar tong. En dan snel weer verder.
Ik moet zeggen, het was een leuke uitdaging, en, niet onbelangrijk, een recept die zeker goed te doen is voor de beginnende bakker.
 
Tiramisu
(lichtelijk verbeterd aangepast door Jill*)
8 personen

500gr Galbani mascarpone
5 eierdooiers
5 eiwitten
5 eetlepels fijne tafelsuiker
250gr lange vingers
2 kopjes afgekoelde sterke koffie
2 eetlepels Cuarenta y tres**
3 eetlepels cacaopoeder (ongezoet)
Ovenschaal (niet te hoog, anders is het lastig opdienen)

 *het originele recept is op deze site te vinden: www.i-love-tiramisu.nl
**het originele recept is met Marsala (Italiaanse dessertwijn), maar ik vind het zelf lekkerder met Cuarenta y tres. Ik verwacht dat Bailey’s ook niet heel vies zal zijn)

Scheid de eierdooiers van het eiwit. Klop de eierdooiers met de suiker op tot een witte schuim. Voeg de mascarpone toe, goed mengen tot een egale massa. Klop de eiwitten op en spatel ze voorzichtig door het mascarpone/ei-mengsel. Meng vervolgens de afgekoelde koffie en de Cuarenta y tres in een diep bord en doop de lange vingers hier kort in (echt : in, uit. Anders worden ze zompig en dat is bah). Plaats de helft van de lange vingers op de bodem van een schaal (ovenschaal), schep de helft van het mengsel hier overheen, plaats opnieuw een laag met de rest van de lange vingers en schep de rest van het mengsel daarop. Laat de tiramisu minstens 3 uur (ideaal 12 uur) afgedekt rusten in de koelkast. Bestrooi de tiramisu vóór het serveren met cacaopoeder.

Tadaaaaaa! Buon appetito!