zondag 30 december 2012

Het Einde Van...Het Jaar

Het is de een na laatste dag van het jaar. Dagen die vele mensen doorbrengen in overvolle winkels (uitverkoop), drukke supermarkten of –ja die zijn er ook- werkend. Alle drie nou niet echt iets om blij van te worden.
Nee, niks voor mij. Ik gebruik deze dagen liever om te vullen met….sporten!
Ja het is echt waar. Waarom pas op 1 januari beginnen met goede voornemens, als het eerder kan.
En? Was het wat, hoor ik je al denken. NEE!
Met alle respect voor de dames die het gaven, want wat een enthousiasme en -vooral ook- energie, echt mijn diepste respect.  Maar ik heb serieus het hele uur naar de klok (in spiegelbeeld, dus meer dan eens vergiste ik mij…) gekeken tot het afgelopen was. Pfff.
Na afloop mocht je grabbelen, en wat won ik? Nóg een hele dag sporten!
Jippie…
Nee, the aftermath, dat is meer iets voor mij. Onder het genot van een kopje thee filosoferen over nieuwe recepten, maaltijden en de werking van caramel. Ja toen zag je die twinkeling weer terugkomen in mijn ogen. Jill was back!

Maar even zonder gekheid, dit is een goed moment om het komende jaar alvast onder de loep te nemen. Momenteel ben ik een boek aan het lezen over het verwezenlijken van je dromen wat hopelijk erg helpend is in mijn periode van bezinning.
Ik zal je niet vermoeien met de gehele inhoud, maar graag deel ik wel  een “kort” citaat dat mij pijnlijk confronteerde met mijn levensstijl.
 “Veel dingen die we in ons dagelijks leven telkens opnieuw doen, wíllen we eigenlijk niet. En veel dingen die we eigenlijk willen, dóen we niet. We bewegen minder dan we zouden willen; we eten ongezonder dan zou moeten; we investeren minder tijd in onze dierbaren dan goed zou zijn en ga zo maar door.” Citaat: Ben Tiggelaar
BAM!
Dus.
Au.
Liggend op de bank, onder mijn fleecedekentje, de tv aan, zak Dorito’s op tafel, iPhone in de ene hand en het boek in mijn andere hand kwam deze hard binnen.
Ik voelde mij persoonlijk aangesproken en wist dat er wat moest veranderen. Daarom ben ik nu druk bezig om mijn wensen en voornemens verder te concretiseren en gaan jullie(geliefden, dierbaren, kennissen en sportschoolhouders) daar hopelijk ook veel van merken.
En zo kon het dus verkeren dat ik in ging op de uitnodiging van een vriendin  om op zaterdagochtend “vrijwillig” afgebeuld te worden.
Niet gevreesd, de recepten zullen er het komende jaar echt niet gezonder op worden, want je moet nu eenmaal zo af en toe gekieteld worden. Maar wat meer balans op de weegschaal en het leven kan geen kwaad.
Wat zijn jou goede voornemens?

Goede zondag!

  

Lab resultaten

Er werd mij gevraagd om de ingrediënten van tevoren door te geven  zodat men zondagmiddag zelf meteen aan de slag kon. Een super idee vond ik het! Ik word gelezen en men wil het zelf proberen! Woehoe!
Dit moet ik echter wel alleen doen met recepten die ik al getest heb, zo heb ik ervaren.
Zo had ik onderstaand recept nog niet geprobeerd en kwam er zo achter dat een aantal stappen in het originele recept niet volledig waren of niet klopten (mijn inziens) waardoor ik jullie wellicht verkeerde spullen in huis heb laten halen…
Zo heb ik de hoeveelheid chocolade om mee te bedekken, verdubbeld.  En had ik heel eigenwijs de pure chocolade vervangen door witte chocolade, om er al werkende achter te komen dat dat leuk bedacht was, maar niet erg mooi werd. Daarom laat ik aan jullie de keuze.
Met je handen de truffels bedekken werkt prima, maar wordt een rotzooitje. Je kan er ook voor kiezen om meer chocolade te smelten en de truffels door te halen. Let wel, de truffels worden snel zacht door de warmte van de chocolade, dus snelheid is dan geboden.
Knettersuiker was een extra toevoeging van mijzelf, omdat het mij wel leuk leek om ook vuurwerk in je mond te hebben met Oud & Nieuw. Het resultaat is er ook naar, maar de volgende keer wil ik alleen maar genieten van de Baileys en zal ik het dus weglaten.

Genoeg gepraat, let’s get busy!


Baileys truffels met een knallende twist

75 gram slagroom
300 gram fijngehakte melkchocolade
40 gram baileys (maar een andere likeur die je zelf errrug lekker vindt kan natuurlijk ook)
200 gram witte chocolade of pure chocolade
100 gram poedersuiker en extra om te bestuiven
10 gram knettersuiker (kan ook meer, net wat je lekker vindt, maar het knettert enorm. Of laat het helemaal weg)

Breng de slagroom aan de kook. Haal de pan van het vuur en laat de melkchocolade hierin smelten. Voeg vervolgens de Baileys er door. Gebruik hiervoor een garde en roer voorzichtig.
Giet het mengsel in een schaaltje en dek het af met huishoudfolie laat het een (halve) dag in de koelkast opstijven.
Bestuif je werkblad rijkelijk met poedersuiker. Haal het mengsel uit het bakje en leg het op de poeder suiker. Bestuif je handen ook met poedersuiker en maak een bal van het mengsel. Strooi de knettersuiker erover heen en rol dit er voorzichtig doorheen. Let op de chocolade wordt snel zacht. Gebruik dus gerust meer poedersuiker tegen het plakken.
Rol er dan een pil van (een pil is een lange rol). Snijd met een mes kleine vierkantjes waar je vervolgens rolletjes te grote van een grote knikker (bonk) maakt. Leg de truffels een uur in de koelkast of tot ze goed stevig zijn.
Nu gaat het een vies werkje worden, maar het resultaat zal er naar zijn. Vraag wel iemand om je te helpen. In mijn geval heb ik dochterlief gevraagd. Uiteraard zijn deze truffels “voor eigen gebruik”…
Smelt de chocolade au bain-marie.
Leg een grote berg poedersuiker klaar.
Neem een beetje chocolade in je handpalmen en rol daar de knikkers doorheen, zodat de truffels met een dun laagje chocolade bedekt worden en leg ze in de poedersuiker.
De helper moet deze dan bedekken  met poedersuiker zonder de truffel in eerste instantie aan te raken. Leg ze vervolgens weer een uur in de koelkast om de chocolade hard te laten worden.
Haal ze uit de koelkast en leg ze in een zeef. Schud zo de overtollige poedersuiker eraf.
Serveer ze op een feestelijke schaal.

Geniet!

zondag 16 december 2012

Als Zelfs Chocolade Niet Meer Helpt

Al een tijd zat ik er tegenaan te hikken:
Wel,
Niet,
Wel,
Niet,
Chocolade…,
Wel,
Wel,
Wel,
Niet…
Het valt niet mee om iets te ondernemen waarbij je er al snel achter komt dat je weliswaar wel op de goede weg bent, maar een verkeerde afslag hebt genomen.
Tja, hoor ik menig man denken, “een vrouw, hoe kan het ook anders”. En ze hebben gelijk. Zo blijkt maar weer eens dat mijn richtingsgevoel beroerd is. Misschien ken je dat gevoel ook wel: je gaat winkelen, loopt door de winkelstraat en gaat een winkel binnen. Bij het verlaten van diezelfde winkel, slaat de twijfel toe: kwam ik nou van links of van rechts?
Nou, zo verging het ook met de webwinkel.
Jillicious Goods (de hoofdweg) is goed, nog steeds. Maar die webwinkel…als een zwerfhond achtervolgde deze mij. Lief, leuk en aardig, maar het stonk, was verwaarloosd en –het allerbelangrijkste- hoorde niet bij mij. Hij was op zoek naar zijn baasje, maar was bij mij –zo zou blijken- aan het verkeerde adres.
Het voelde dan ook als een bevrijding om uiteindelijk de knoop door te hakken en op zoek te gaan naar een nieuwe, lieve en zorgzame eigenaar  (hint: hier kan jouw naam staan) voor de spullen d.m.v. een uitverkoop.
Nu zit ik hier met lege handen ( laten we dat “kleine” stuk chocolade even voor het gemak vergeten) en binnenkort hopelijk ook met lege schappen. Een droom en flink wat euro’s armer, maar een ervaring rijker. En wat voor één.
 
Workshops#leuk
Klanten adviseren#nog leuker
Zakelijk# fail
Bakken#Wow
 
De komende tijd zal een periode zijn van herbezinnen, zegeningen tellen en met Jillicious Goods een nieuwe weg inslaan.
Kortom, van mij zijn jullie nog lang niet af.

Zo deed ik afgelopen week een zgn. “candybar Lab oproep”. Dat dit een verkapte hulpkreet was, moge nu duidelijk zijn, Want alhoewel chocolade eten niet meer hielp, is bakken nog altijd de ultieme vorm van therapie voor mij.
En hoe liefdevol  hebben jullie hier gehoor aan gegeven. Het resultaat heeft mij hoop, troost & inspiratie gegeven voor een Jillicious 2013!
Hopelijk brengt deze Lion jullie datzelfde, en anders in ieder geval een inspirerend moment op de weegschaal…

Fijne zondag.

 
 

Homemade Lion
(Circa 30/40 stuks afhankelijk van de grootte)

Ingrediënten

Bodem chocolade laag
150 gram melk chocolade

Wafel laag
50 gram melk chocolade
350 gram Frou frou (2 pakken van de C1000)

Crsipy Caramellaag
25 gram Rice krispies (kies zelf je smaak)
Caramel (zie hier of hier)

Bovenkant chocolade laag
350 gram melkchocolade

Smelt de chocolade au bain-marie en schenk op de met bakpapier beklede bakpan, druk hier voorzichtig de frou frou in zodanig dat de hele bodem bedekt is (zoals je op de foto kan zien, had ik ruimte ertussen gelaten, omdat ik dacht dat dit makkelijker zou snijden. Maar straks kan je dit helemaal niet goed meer zien en de frou frou snijdt makkelijk en netjes door).
Laat dit opstijven in de koelkast.
Smelt 50 gram chocolade au bain-marie. Smeer met een mes een dun laagje op de platte kant van de frou frou . En plak voorzichtig op frou frou bodem. Hiermee voorkom je dat ze straks kunnen gaan schuiven als je de caramel over verdeelt.
Laat dit opstijven in de koelkast.
Maak de caramel en schenk over de frou frou. Verdeel met een (palet)mes en strooi de ricekrispies erover heen, druk ietwat erin.  Laat dit wederom opstijven in de koelkast. Smelt ondertussen de overige chocolade (au bain-marie) en schenk over de caramel krsipie laag. Laat het geheel opstijven in de koelkast.
Snijd aan in voor jou gewenste stukjes/stukken.  

Maar let op, verslavend!
Maar let op, misselijkmakend!

Kortom, geniet!

 

 

 

zondag 9 december 2012

Aangeboren Afwijking

Lang, heel lang heb ik mij afgevraagd, zijn er meer zoals ik?
Ik ben opgegroeid in een warm gezin met een liefdevolle Nederlandse moeder en een vaak ook liefdevolle broer (je weet hoe dat gaat met grote broers….). Zij leerde mij de basis van hoe een Goddelijke huisvrouw  (Nigella Lawson) te worden via eten. Dankzij haar moet een hedendaagse maaltijd minstens 1 van de volgende ingrediënten bevatten: uitgebakken spekjes, geraspte kaas of crème fraîche (maar bij voorkeur alle 3). Tja die sportschool blijft een roep in de woestijn met zo’n opvoeding.
Dat was de Hartige keuken. Ook de Zoete keuken kent zijn oorsprong bij haar. Een eerlijke cake, een heerlijke appeltaart en natuurlijk een goddelijke monchoutaart, allemaal regelrecht uit haar schoot.
God wat houd ik van haar!
Maar goed ik was dus lang in de veronderstelling dat ik haar genen had geërfd. Zo klaar als een klontje niet waar?
Nope.
Niet dus.
Niet sinds ik het volgende boek in handen kreeg: Het Nederlandse Bakboek. ‘Het Nederlandse Bakboek’ (een musthave, maar daarover straks meer).
Ik zal de eerste zin van het boek citeren en kijken of er bij jullie een lampje gaat branden:
IK BEN GEBOREN IN BRITS-GUYANA en heb Indiase voorouders.
.
..

Ja?
Brandt ie?
Hoe is het mogelijk? Toeval bestaat niet, dit kan echt niet anders dan voorbestemd zijn!
Mijn bakroots heb ik al die tijd in de verkeerde hoek van mijn keukenkastjes gezocht!
Ik dacht dat ik alleen de roti, dhal, saltfish (bakkeljauw) & bake (bara) van mijn Guyanese vader had meegekregen (oké, mijn kleurtje, achternaam en beruchte wallen onder mijn ogen daarbij buiten beschouwing gelaten).
Nope.
Niet dus.
Niet alleen schitterde hij in afwezigheid, maar blijkbaar ook in goede bakgenen.
Je begrijpt natuurlijk wel dat mijn naam “all over” het boek stond. Het lag daar in de schappen te wachten totdat ik langs zou komen, het zou pakken, kopen en vervolgens nooit meer los zou laten. Ik had dus eigenlijk geen keuze…
Ik vind het heel speciaal dat uitgerekend een Brits Guyanese dame (met een overigens onuitspreekbare naam: Gaitri Pagrach-Chandra. Ben ik er toch iets makkelijker vanaf gekomen.) een boek schrijft over de Nederlandse bakgeschiedenis.  Niet alleen vertelt zij over de oorsprong van het het bakkersvak, maar ook over de achtergrond van specifieke gerechten zoals pannenkoeken, appeltaart & brood.
Het boek is een genot om te lezen en doet je handen jeuken om met ogenschijnlijke eenvoudige ingrediënten heerlijke & eerlijke banketproducten tevoorschijn te toveren.
Kortom, een mooi cadeau voor onder de kerstboom of, als je niet langer kan wachten, een beloning voor jezelf omdat, omdat, omdat…ehm…omdat het zondag is!

Vandaag heb ik gekozen uit een kinderlijk eenvoudig recept uit dit mooie geschiedenisboek. Dit keer een hartig hapje dat erg leuk is om samen met de kinderen te maken.

Fijne zondag!

  


Kaasbolletjes

Ingrediënten
250 gram tarwebloem
Snufje chilipeper
150 gram zachte boter
250 gram geraspte oude kaas
1-2 eetlepels koud water

Verwarm de oven voor op 180°C.
Meng de bloem met de chilipeper in een kom. Doe de boter en kaas erbij met 1 eetlepel water en kneed tot een deeg. Als het erg brokkelig is, doe je er iets meer water bij. Maak van het deeg kleine balletjes ter grootte van hazelnoten (bij mij waren ze meer de grootte van een kastanje…)en schik ze met voldoende tussenruimte op de met bakpapier beklede bakplaat.

Bak de bolletjes 12-15 minuten, tot ze licht goudbruin zijn. Van te lang bakken wordt de kaas bitter. Ze zijn heerlijk als snackje tussendoor of bij de borrel. Je kan er ook kleine soepstengels van maken.

Geniet!



zondag 2 december 2012

Help! Ik Zoek Een Nieuwe Hobby!

Ja echt! Een hobby die minder aanzet. Ofwel, een hobby die minder dik makend en dus goedkoper is.
De laatste paar jaren maanden weken  merk ik namelijk dat deze Bak-hobby een nadelig effect heeft op mijn lijn. Althans mijn lijn is minder strak. Eigenlijk heeft mijn lijn meer weg van een lijn alsof die getekend is door mijn dochter van 3…veel hobbels en zijwegen…

Op zich vind ik dat niet erg, ik ben een Bourgondiër en houd van een Rubens figuur en daar kleven nu eenmaal ook nadelen aan. Dat deze echter in zo’n rap tempo aan mijn buik en heupen zouden kleven had ik echter ook weer niet verwacht en gehoopt.

Ik ben nu (weer) op het punt gekomen dat ik er écht, nee nu écht, wat aan moet gaan doen. Niet lang geleden ben ik mijn oude sportschool binnengelopen. En daar was moed voor nodig (wellicht voor velen van jullie niet onbekend, ik heb jaren in deze sportschool gewerkt. Achter de bar weliswaar, maar dat zijn details, een kniesoor die daar op let). Met lood in mijn schoenen stapte ik binnen, om vervolgens warm ontvangen te worden en keihard aan het werk gezet te worden aan de gewichten. En eerlijk gezegd, ik vond het best(...) leuk. Dus ik had mij meteen ingeschreven, dat was dan namelijk een goede stok achter de deur. Maar helaas, niks was minder waar, de sportschool was een sponsor rijker. Heb je een smoes nodig, bel, mail, app, sms mij en ik heb er een voor je, ik heb ze namelijk allemaal gebruikt.

Maar goed, wel met als resultaat dat ik nu dus mijn broeken bijna niet meer dicht krijg en bijna een nieuwe garderobe aan moet schaffen.  Dat op zich is geen straf, maar toegeven dat je dan een maatje (of 2) groter moet zoeken vind ik toch echt iets minder leuk.

Dus, om weer terug te komen op datgene waar ik mee begon, ik ga op zoek naar een nieuwe hobby. En hoe kan je zo’n zware klus beter doorstaan dan met een lekker groot verantwoord stuk….Chocolade!
*zucht*  
Met die Beste Man op komst zit je opeens met een overschot aan winterpeen, althans wij wel. Gelukkig heb ik daarvoor een heerlijk recept bij de hand om van deze nood een ware deugd te maken: Carrotcake!

Fijne Zondag!
 

Carrotcake
12/16 punten


Ingrediënten
150 gr lichtbruine basterdsuiker
150 gr donkerbruine basterdsuiker
3 eieren
300 ml zonnebloemolie
300 gr bloem
1 tl. Zuiveringszout
1 tl Bakpoeder
1tl Kaneel
½ tl Gemberpoeder
½ tl Zout
¼ tl Vanille extract
300 gr geraspte wortel
110 gr fijngehakte walnoten

Verse roomkaasglazuur
600 gr suikerbakkerspoeder
100 gr ongezouten roomboter op kamertemperatuur
250 gr verse roomkaas, koud(!)

3 ingevette bakblikken 20cm (of 1 bakblik, maar dan bak je het in 3 keer)

Verwarm de oven voor op 170°C.
Doe de suiker, eieren en olie in de kom en klop tot alle ingrediënten goed zijn vermengd. Het is niet erg als het mengsel er licht geschift uitziet.
Zeef ondertussen de bloem, zuiveringszout, bakpoeder, kaneel, gemberpoeder, zout en voeg dit geleidelijk toe samen met de vanille-extract toe en blijf kloppen tot alles is vermengd.
Schep met een metalen lepel de geraspte wortel en walnoten erdoor tot ze gelijkmatig in het beslag zijn vermengd.

Verdeel het beslag over 3 vormen en strijk de bovenkant glad. Bak de taartbodems in de warme oven in 20-25min goudbruin. Het gebak moet terugveren als je op de bovenkant drukt.
Laat de bodems eerst kort in de vormen afkoelen voor je ze op een taartrooster legt. Dit voorkomt dat ze voortijdig breken. Laat ze vervolgens volledig koud worden op een rooster.

Klop de poedersuiker en de boter met de mixer op een middelhoge stand tot alles goed vermengd is. Dit duurt ongeveer ongeveer 5 minuten. Voeg de verse roomkaas toe en blijf kloppen totdat hij volledig is opgenomen. nu naar de hoogste stand. Klopt ongeveer 5 minuten tot het glazuur bleek en luchtig is. Klop niet té lang, omdat het glazuur dan vloeibaar kan worden.

Zet als het gebak koud is de eerste taartbodem op een taartschaal met een taartkarton eronder en verdeel er met een paletmes/spatel ongeveer een kwart van het roomkaasglazuur overheen. Leg de 2e bodem erop en besmeer hem wederom met een kwart roomkaasglazuur. Zet de laatste taartbodem erop en voorzie de buitenkant van een dun laagje glazuur. Zet de taart ongeveer 1 uur in de koelkast om op te stijven. Smeer daarna het overgebleven glazuur over de bovenkant en zijkanten van de taart. Decoreer verder naar eigen inzicht.

Geniet!

Bron: Hummingbird Bakery

zondag 25 november 2012

Chocolade = Troost

Er doen verontrustende geruchten de ronde die mij eerlijk gezegd veel zorgen baren. Er schijnt namelijk een (hopelijk select) gezelschap vrouwen te bestaan die niet, ja echt waar, niet van chocolade houden!

Niet van chocolade houte
Nied fan sjokolade houdu
Nifg gth gdfgokoglas haurde.
Zelfs mijn computer kent deze samenstelling van woorden niet.
In eerste instantie toen ik dit hoorde, had ik zoiets van “oké, dat zou kunnen”. Maar hoe langer ik er over nadacht, hoe meer het op een nachtmerrie begon te lijken. Ik bedoel, chocolade!?! Je steun en toeverlaat in moeilijke tijden (lees: PMS, gebroken hart, RTL4 woensdag avondfilm, maandag…). Hoe kom je dán door deze momenten? Wat geeft je dán troost dat geen levend wezen je kan geven?
Vertel het me, ik wil het echt weten, ik wil het begrijpen!
Gisteren heb ik namelijk weer 5 kilo chocolade ingeslagen voor taarten, cupcakes & (belangrijker nog) moeilijke tijden, en de aanschaf alleen al geeft mij een rustgevend vertrouwd gevoel dat ik het leven aankan, wat er ook gebeurt. Dit gevoel gun ik elke vrouw.

Al eerder heb ik jullie deelgenoot gemaakt van de Thuis-versie van de Raider Twix. Het leek mij wel een aardig idee om de verschillende chocolate-bars die onze aardbol rijk is te vertalen naar een Thuis versie.
Daarom heb ik voor deze zondag de Snickers aan de test onderworpen. De Amerikanen zijn hier een ster in, dus het wiel heb ik ditmaal niet zelf uitgevonden. Een lieve “American Housewife” heeft het voorwerk al gedaan voor mij, en ik heb er –hoe verrassend- een Jillicious Twist aan toegevoegd.

Terwijl ik de laatste hand leg aan dit stuk, staat er een schaal troostende Snickers mij toe te lachen, waarvan ik weet (en jij waarschijnlijk ook) dat deze het einde van dit verhaal niet zullen halen.  
Dus, om “with no further ado” presenteer ik u de Homemade Snickers!

Fijne zondag!

 
Homemade Snickers
Circa 30 stuks

Ingrediënten
Bodem chocoladelaag
200 gram melk chocolade
65 gram pindakaas

Nougat laag
65 gram boter
200 gram suiker
65ml Gecondenseerde melk
1 pot Marshmallow fluff (213 gram)
65 gram pindakaas
200 gram Gezouten gehakte pinda’s
1tsp vanille extract

Caramellaag*
395 gram caramels (Werthers Echte bijvoorbeeld)
240 gram slagroom
*Je kan ook het recept nemen van de twix caramel.

Bovenste chocoladelaag
200 gram melk chocolade
65 gram pindakaas

23x33cm pan
Bakpapier

Bedek de bakpan met bakpapier. Smelt de ingrediënten au bain marie of in de magnetron en giet het in de bakpan. Spreid het egaal, laat het afkoelen en hard worden in de koelkast.

Smelt de boter in een pan en voeg de suiker en melk toe. Blijf roeren tot de suiker is opgelost en breng het aan de kook. Laat het 5 minuten koken terwijl je goed blijft roeren. Voeg de fluff, pindakaas en vanille toe en blijf roeren totdat het een gladde substantie is. Doe het vuur uit en spatel de pinda’s erdoor. Giet dan het mengsel over de chocolade bodem. Laat het wederom goed afkoelen in de koelkast.

Roer de caramels en slagroom in een pannetje onder laag vuur. Laat het smelten en blijf goed roeren totdat het glad is. Dit zal ongeveer 10 minuten duren. Giet het over de nougat laag en laat het geheel afkoelen.

Smelt de chocolade en pindakaas au bain-marie of in de magnetron en giet het over de caramel. Spreid het egaal en zet het geheel minstens 1 uur in de koelkast voor dat je het serveert. Snij dan in de gewenste vorm. Ze kunnen goed op kamertemperatuur geserveerd worden. Kwestie van persoonlijke voorkeur.

Geniet!

zondag 18 november 2012

Het Heerlijk Avondje Is Gekomen

Hoor wie klopt daar (: kinderen),
Hoor wie klopt daar (: kinderen).
Het is een vreemdeling zeker…nee het was mijn zoon.
Om 05:30u ’s ochtends.
Angstig voor wat er in zijn kledingkast zat, maar vooral enorm nieuwsgierig voor wat er beneden in zijn schoen te vinden zou zijn…
Fijn. Gelukkig ging hier niet een spuugarsenaal aan vooraf van dochterlief…de eerste oliebol van dit jaar bleek geen succes…
Ja lieve kijkbuiskinderen, dit zijn de momenten waarop ik het ouderschap koester, omarm & liefheb. Die twinkeling in hun ogen als ze zien wat er in hun schoen zit maakt dan alles goed. Althans, dat zeggen al die ideale ouders.
Ik niet.
Het enige wat ik wil is: RUST! NAAR BED! SLAPEN!
Zo dat is eruit, laat de rest van deze heerlijke lange zondag maar komen.

Vorige week had ik een geweldig recept voor jullie in petto. Ik was er klaar voor, ik had er zin in. Alles had ik in huis om mijn culinaire CV naar een hoger plan te trekken. Ik had zelfs een nieuwe bakring aangeschaft die ik nu mooi kon uitproberen. Wat kon er nog misgaan?
Precies, niks!
Wrong! Alles dus!
Ik had een heerlijke bodem gebakken van pistache en amandelen (ook wel dacquoise genoemd in de volksmond). En daar kwam de bakring in beeld. Deze moest ik als mal gebruiken om de taart verder in (goddelijke) laagjes af te werken. En daar ging het mis. De ring bleek namelijk niet waterdicht. Dus toen ik de passievruchtengelei (ja je leest het goed, goddelijke passievruchtengelei) erin goot, sijpelde dit er aan alle kanten weer uit. Aanrecht, keukenvloer, koelkast alles zat onder. En zo kon mijn prestigieuze taartproject rechtstreeks de prullenbak in, samen met mijn ego. (de taart heb ik natuurlijk niet echt weggegooid, maar samen met de kids opgegeten)

Maar daar stond ik wel met lege handen voor de verjaardag van schoonmoederlief. En dat is dus een echte no go voor mij. Een alternatief was noodzakelijk. Als een bezetene spitte ik door mijn bakboeken. Met resultaat.
Een nieuwe favoriet is geboren. Sleutelwoorden: meer! Meer! Meer!
Hierbij, een week later dan gepland, wederom een Jillicious recept.

Fijne zondag!
 

Cheesecakerepen met witte chocolade
12-15 stukken

Ingrediënten
Bodem
250 gram roomboter
420 gram fijne tafelsuiker
2 eieren
380 bloem
60 gram cacao
1 tl zuiveringszout (Bakingsoda, verkrijgbaar bij de Toko)
½ tl zout

Topping
80 gram witte chocolade, in stukjes
300 gram monchou (op kamertemperatuur)
60 gram poedersuiker
1 ei

Een bakvorm van 23x30 cm
bakpapier

 
 
Klop de boter en de suiker licht en romig. Voeg de eieren één voor één toe en klop goed na elke toevoeging; schraap de zijkanten van de kom schoon, zodat alle ingrediënten goed worden opgenomen.
Zeef de bloem, cacao, zuiveringszout en zout samen in een kom en voeg het in 2 delen toe aan het boter-suikermengsel.
Snijd een kwart van het deeg af, wikkel dat in plasticfolie en leg het in de koelkast.
Leg het overige deeg tussen de vellen bakpapier en rol uit tot een rechthoekige lap.
Bedek de bakplaat met bakpapier, druk de lap deeg erop met een opstaand randje; zet het 20-30 minuten in de koelkast.
Verwarm intussen de oven voor op 170°C.
Haal de bakplaat uit de koelkast en bak het deeg 20-25 minuten. Laat het volledig afkoelen op de bakplaat voor u de topping toevoegt, maar laat de oven aanstaan.
Smelt de chocolade au bain marie. Laat het ietwat afkoelen. Klop de roomkaas en suiker tot een zalvig mengsel, schraap ook nu de zijkanten van de kom goed schoon zodat alle ingrediënten goed worden opgenomen. Dit voorkomt straks stukjes in je topping. Klop het ei er goed door en spatel dan de gesmolten chocolade erdoor.
Verdeel het roomkaasmengsel over de koude deegbodem. Haal het achtergehouden deeg uit de koelkast en verkruimel het in grote stukken over de topping.
Bak de cheesecake circa 25 minuten, tot hij gestold is. Laat hem afkoelen en daarna een paar uur opstijven in de koelkast. Snijd de cheesecake in blokjes of repen. Pas op, verslavend!

Geniet!

Uit: The Hummingbird Bakery- Cake Days

zondag 4 november 2012

Back to School

Ik moet terug naar school.
Waarom?
Vorige week heb ik een lesboek gekocht, en als het in Chinees was geschreven dan was het waarschijnlijk makkelijker te lezen voor mij.  Gelukkig kan ik wel goed overweg met pictogrammen  en helpen de stap-voor-stap fotobeschrijvingen heel goed.
Wat is nou het geval, ik heb vorig jaar het zgn. Oude Testament genaamd ‘De Banketbakker’ van Cees Holtkamp voor mij verjaardag gekregen. Hierin staan meer dan 300 ambachtelijke banketrecepten. Zonder al teveel poespas wordt de basis uitgelegd van banket (lees: nauwelijks foto’s). Lange tijd nam ik deze overal in huis mee naar toe en zag ik het tevens als mijn taak als missionaris om iedereen dit boek op te dringen  te adviseren. Kortom, een geweldige must have voor de zoete liefhebber.
Ik dacht dat ik er wel klaar voor was om mijn banket-kennis naar een hoger plan te trekken en kocht daarom het Nieuwe Testament in de vorm van het boek ‘Patisserie!’ van Christophe Felder á 799 bladzijdes. Wow!
Wat een mooi boek, stap voor stap en ondersteund door foto’s vertelt hij hoe ik het zachte balstadium kan bereiken en daarmee de perfecte macaron kan maken. Maar jemig, het resultaat was  een week van slapeloze nachten (laten we hier de ingang van de wintertijd en de invloed hiervan op de kinderen maar even buiten beschouwing laten…) en veel gegoogle op wikipedia. In bijna elk recept stond namelijk wel een ingrediënt of bereidingstechniek waar ik nog nooit van gehoord had, hieronder een kleine illustratie:
Orgeade (een soort van amandelsiroop verkrijgbaar bij Surinaamse toko’s)
Crème patissière (banketbakkersroom)
Doreren (een duur woord voor het glanzend maken van broodjes d.m.v. van eigeel en wat water)
Mille feuille (een soort van bladerdeeg)
&
Chocolade (a girl’s BFF)


Ik heb mij deze week succesvol gewaagd aan 2 recepten; de luchtige botercrème en de citroencrème. Beide smaakten alsof de hemel over mijn tong pieste. Heeeeeerlijk! De  keuken daarentegen leek wel alsof deze was overspoeld door De Zondvloed. Dat vraagt dus om een nog betere voorbereiding.
Vandaag heb ik nog een recept uit Het Oude Testament, maar ga ik komende week flink oefenen en kan ik jullie hopelijk volgende week deelgenoot maken van de (bijna) Goddelijke ervaring die ik heb gehad.
Voor nu, fijne avond!
 

Slagroomtruffels
circa 50

Ingrediënten
250 gram roomboter
200 gram gezeefde suikerbakkerspoeder/poedersuiker
150ml slagroom
½ vanillestokje, het merg
500 gram pure chocolade (je zal overhouden, maar anders kan je de truffels niet goed doorhalen/onderdompelen)
Cacao

Klop de boter los en voeg de poedersuiker en vanille toe tot een zalvig mengsel. Voeg vervolgens de slagroom in kleine hoeveelheden toe. Steeds als de slagroom is opgenomen kan je weer een scheutje erbij doen . Als je het in 1 keer erbij doet, wordt de slagroom niet goed opgenomen.
Klop het vervolgens op hoge snelheid tot een luchtig mengsel. Het zal er in eerste instantie ietwat geschift uit zien, maar vrees niet, klop door en het komt goed.
Vul een spuitzak en spuit truffels op een met bakpapier beklede bakplaat.
Zet deze vervolgens een uur in de vriezer.
Bedek een schaal met bakpapier en strooi hier een laagje cacao op.
Het makkelijkst is om de truffels per 10 stuks uit de vriezer te halen en een cocktail prikker erin te steken (Als je ze allemaal te gelijk doet heb je kans dat ze hun kou verliezen en door de warmte  van de chocolade voortijdig van hun stokje glijden).
Verhit de chocolade (tot 40°C)au bain-marie en haal de truffels er met het cocktail prikkertje doorheen, zodat ze alom bedekt zijn met chocolade. Zet ze op het bedje van cacao en bestrooi ze ruim met cacao zodanig dat je geen chocolade meer ziet. Zet ze een half uurtje weg. Klop dan de overtollige cacao eraf door ze in een zeef te leggen en tegenaan te tikken. Nu kan je de stokjes eruit halen. Ga verder totdat al je truffels klaar zijn.
Bewaar ze in de koelkast.

Geniet!




zondag 28 oktober 2012

En de Boodschap is?

En dan valt je hele zondagmorgen ontbijt in duigen. Althans, loopt het iets anders dan ik in de planning had. Gelukkig ben ik niet zo’n controlfreak(…) en kan ik dit soort tegenslagen goed “handelen” (zie ook post: Dit is het Einde).
Wat is nou het geval? Mijn liefhebbende man heeft boodschappen gedaan.
Voor veel vrouwen zal dit al voldoende informatie zijn om te weten wat er verder gaat komen.
Een boodschappenlijstje formuleer ik al zo S.M.A.R.T. mogelijk en voorzie deze -zo nodig- ook nog met de nodige toelichting hier en daar.  En toch gaat het met regelmaat mis.
Zo “moest” hij een keer een pak cakemeel kopen en vertelde ik uitvoerig hoe dit pak eruit zag en dat er ook een soortgelijk pak in omloop was, maar dat die het dus absoluut NIET was! Waar komt hij mee thuis…?
 Juustem.
*zucht*
 Ja mannen. Begrijp me niet verkeerd, ik waardeer zijn goede bedoeling, maar met deze goede bedoelingen kon ik die cake niet bakken.

Wat Klopt Hier Niet?
Zo ook deze keer, kwam ik vanochtend achter. Ik had mijn hele mise en place* al klaar staan voor heerlijke, makkelijk te maken kaneelbroodjes. Die bovendien erg leuk zijn om samen met de kids te maken, misgaan kan het met dit recept eigenlijk niet.
Kortom, hét recept om mee te scoren bij het kerst/paas/zondagontbijt.
Maar goed, de spullen stonden klaar, de foto was gemaakt, het blik croissantdeeg werd opengetrokken. Wat toen volgde, was een golf van teleurstelling die over ons drieën heen stroomde(manlief sliep nog). Een muffe lucht vloog langzaam mijn neus in, een bruine volkorenkleur lachte mij twijfelachtig toe: petit pains! Het was geen croissantdeeg, maar Petit Pains! Hij had de verkeerde rol gepakt.
Aaaaaargh! En nu?!
Verdrietig deed ik de volkoren bolletjes in de oven om deze daarna met zijn allen met lange tanden op te eten, alhoewel ze niet eens zo “niet lekker” waren. Maar het idee dat ik op datzelfde moment heerlijke kaneelbroodjes had kunnen eten, bleef als een mantra in mijn hoofd zeuren. Het wordt een lange dag.
Gelukkig heb ik nog een noodrecept met foto’s achter de hand voor dit soort momenten. De kaneelbroodjes houden jullie dus nog te goed.

Fijne zondag!

P.s. Arjan voelt nu de grote behoefte om zíjn kant van het verhaal te vertellen….ik niet, hehehe.

*Deze term slaat op de voorbereidingen die je treft alvorens aan een gerecht(en) te beginnen. Je zet alle benodigde producten afgewogen klaar, zodat je straks in één keer door kan werken.

 
Als je diabetes hebt of gewoon niet zo’n zoetekauw bent, stop dan nu met lezen.
 

Wentelteefjes

Ingrediënten
2 eieren
40 gram fijne tafelsuiker
400ml melk
Suikerbrood
1 tl kaneel
Witte basterdsuiker
Bakboter

Snijd de suikerbrood in mooie (dikke) plakken.
Klop de eieren met de suiker luchtig op. Voeg de melk en de kaneel toe en week hierin de sneetjes brood.
Verhit wat boter in de koekenplan en bak hierin de sneetjes boord op een niet te hoog vuur aan beide kanten tot ze mooi goud bruin zijn. Serveer de wentelteefjes warm en bestrooi ze met basterdsuiker.
Ook heerlijk als dessert met een bolletje vanille ijs.

Geniet!

zondag 21 oktober 2012

Snoskommers nog aan toe!


Bestaan ze nog? Ja ze bestaan nog! Mensen die een liefdevol gebaar maken zonder daar iets tegenover te stellen of terug te verwachten.
Dat dit zo is, heb ik aan de levende lijve mogen ervaren.

Zoals een aantal waarschijnlijk al wisten, ben ik al lange tijd op zoek naar “het griezelkookboek” van Roald Dahl.  Dit is een kookboek met allemaal recepten die veelal regelrecht uit één van zijn (kinder)boeken komen. Neem bijvoorbeeld de “Snoskommers” uit de GVR, of “De Vogelpastei” uit De griezels, en natuurlijk niet te vergeten ”Aflikbaar Behang voor Kinderkamers” uit –hoe verrassend- Sjakie en de Chocoladefabriek.
Kortom een must-have voor elk kind dat (niet) van bakken houdt!
Zo ook mijn lieve zoon. En niet alleen vindt hij bakken leuk, de boeken van Roald Dahl vindt hij geweldig! En laat het voor mij nou ook geen straf zijn om hem voor te lezen. Voor Roald Dahl ben je immers nooit té oud. Zeg nou zelf, Sjakie en de Chocoladefabriek spreekt toch tot een ieders verbeelding?!
Maar goed, terug naar mijn verhaal. Ik heb werkelijk waar elke zelf respecterende boekhandel aangeschreven (dat heet mailen in hedendaagse taal, maar klinkt minder spannend) die dit boek claimde te hebben, maar allemaal zonder resultaat. Een oproep op Facebook en Twitter was evenmin succesvol.
Met pijn in mijn hart moest ik mijn zoektocht staken… tot een aantal weken geleden.

Op een helder moment ergens eind september, bedacht ik mij om de uitgeverij zelf “aan te schrijven”. En wat toen gebeurde, doet mijn hart nog steeds smelten. Ik kreeg al snel een reactie terug dat ook bij hun het boek niet meer leverbaar was en zelfs niet meer in herdruk zou komen….MAAR deze mevrouw was zo geraakt door mijn vraag, dat zij het boek zou opsnorren uit haar privé collectie! Wow!
En zo gebeurde het dat deze week een pakketje binnenkwam, gericht aan mijn zoon met een heel lief briefje erbij van Wilma!
Ik kan je vertellen, het is een schot in de roos! Zowel zoon als dochterlief zijn niet bij het boek weg te slaan. Het is soms letterlijk ruzie om wie nu het boek mag doorlezen. Hun fantasie wordt geprikkeld, en dat betekent: Aan de bak!
Die volgende ochtend hebben we ontbeten met “Broeikaseieren” en geluncht met “Opstijglimonade met Prik”, de “Heksensoep” durven ze nog niet aan. Zo meteen werkt het nog echt!?

Via deze weg wil ik iedereen die dit leest oproepen om "Die Mevrouw bij de Klantencontacten" a.k.a. Wilma een mail te sturen om haar te bedanken voor haar lieve, lieve LIEVE gebaar!
Pay It Forward!!!

Vandaag daarom een (aangepast) recept uit “Het Grote Griezelkookboek” speciaal voor de jonge lezers onder ons, die moe worden van de opvoedkundige kletspraat tips van hun ouders.
Fijne zondag!
 
Kaakklevers voor Praatgrage Ouders
Sjakie en de Chocoladefabriek
20-24 stuks
 
 Ingrediënten
6 eiwitten
300 gr suiker
1 tl maïzena
1 tl azijn
24 harde zoete uitgepakte toffees*
1 spuitzak met een tuitje
 
Verwarm de oven voor op 120°C**.
Klop de eiwitten luchtig en voeg geleidelijk, al mixend, de suiker toe. Klop net zo lang tot het eiwit stevige pieken vormt. Meng de maïzena met de azijn en meng het door het eiwitschuim.
Doe het schuim in de spuitzak met tuitje.
Spuit een beetje op een met bakpapier beklede bakplaat. Leg daarop een toffee en bedek deze verder met het eiwit schuim in een torentje. Zorg dat de toffee niet meer zichtbaar is.
Bak de kaakklevers 1/ a 1½  uur in de oven tot ze droog en knapperig zijn. Laat ze afkoelen op een rooster.
 
*Harde toffees kunnen nog weleens tot nare schadeclaims (kunstgebitten die breken om maar iets te noemen…) leiden. Daarom heb ik gekozen voor Mellers, deze zijn stevig, maar wel goed te kauwen, en met een chocolade hart zijn ze natuurlijk helemaal yum yum. Toffifees zijn overigens ook niet vervelend, maar die hebben bij ons het aanrecht nooit bereikt…
 
** De torentjes bak je niet, maar laat je eigenlijk langzaamaan drogen in de oven. Je kan dit wel sneller doen door de oven hoger te zetten, maar dan zullen ze niet hun hagelwitte kleur behouden.
 
 


zondag 14 oktober 2012

Kinderen Te Huur


Het is herfstvakantie. En dat is te merken ook. Niet aan het weer buiten –wat overigens zwaar deprimerend is, maar over het weer wordt al genoeg gemekkerd- nee aan mijn 2 schatten van kinderen die ik op dit moment met heel veel liefde achter het behang zou willen plakken. Maar helaas, spachtelputz schijnt zich daar niet zo goed voor te lenen (geeft te veel littekens en vlekken…). Door het slechte weer zijn mijn heks & dictator tot binnenshuis veroordeeld. Hoe dit er in de praktijk uitziet zal ik jullie in een klein voorbeeld illustreren:

Dochterlief wordt wakker(!) en zegt: “televisie kijken?”
Ik zeg:  “nee.”
Zij roept: “te-le-vi-sie kij-ken!!”
Ik zeg: “nee.”
Zij schreeuwt:”weheeeheeeeboehoeehoeee.”
Ik: draai me met een diepe zucht om, hopende dat het snel weer 19u a.k.a. bedtijd is.

Het is zelfs zo erg dat een goede vriend van mij bij een van deze buien meteen een spoedberaad met zijn vriendin heeft belegd om hun kinderwens nog eens uitvoerig ter discussie te stellen. Nee, het valt soms niet mee om moeder te zijn.

Mijn dochter is echt een lieverd en lijkt in (te) veel op zichten op haar moeder. Zo heeft zij ook een lichtelijke obsessie voor alles wat chocolade is, begint ze meteen met praten zodra zij haar ogen open doet en heeft ze een groot gevoel voor drama. Ik noem haar liefkozend kleine heks, maar Mini-Me had ook niet misstaan.
Gelukkig delen we ook dezelfde passie voor bakken . En al hoewel bij haar voor alsnog de nadruk ligt op het leeglikken (ja likken ja) van de beslagkom, begint ze ook al een interesse te tonen in de technieken die ik gebruik in de keuken. Meer dan eens zien we haar in haar eigen mini-keuken spatelen, mixen en zeven. Op deze momenten kan mijn moederhart niet sneller kloppen, God wat hou ik van haar!
Om dit een paar minuten later als een ballon uiteen te zien spatten als zij heeft bedacht dat het veel leuker is om de spatel als drumstok te gebruiken…op het hoofd van haar broer…

Op deze regenachtige dag is het lekker om de Italiaanse zon in huis te halen met wat ik het boerenbroertje van de Macaron noem. Ultiem bourgondisch genieten.

Fijne herfstvakantie allemaal!


Pistachio Amaretti
16 stuks

Ingrediënten

Deeg
100 gram amandelmeel/poeder
30 gram geschaafde amandelen
50 gram bloem
150 gram poedersuiker
2 eiwitten
100 gram pistachespijs*
50 gram gepelde pistachenootjes ter decoratie
100 gram poedersuiker om het deeg door te rollen

*Pistachespijs
50 gram gepelde pistachenoten
50 gram fijne kristalsuiker
½ klein ei
Evt 1½ tl rozenwater  

Verwarm de oven voor op 150 °C.
Maal de pistachenoten fijn in de keukenmachine, voeg de suiker toe en daarna het ei. Zet even opzij.
Zeef de amandelmeel, geschaafde amandelen, de bloem en de poedersuiker en meng dit met een garde door elkaar.
Klop de eiwitten stijf. Schep ze in 2 gedeeltes losjes door het amandel-bloem mengsel.
Voeg de pistachespijs toe en spatel goed door. Het zal een plakkerige massa worden.
Maak kleine balletjes van het deeg en rol deze door de poedersuiker (dit geeft straks een mooi craquelé effect). Leg ze op een met bakpapier beklede bakplaat. Garneer de amaretti met een pistachenootje door het nootje licht in het deeg te drukken. Bak de amaretti 25 minuten. Ze zullen niet verkleuren en in eerste instantie zacht aanvoelen.
Warm zijn ze verrukkelijk. Maar afgekoeld zullen ze gemakkelijker te eten zijn.

Geniet!

Recept komt uit het boek: Mini-Patisserie – Kookstudio van TERRA